Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

45

A ARGONAUT I

CORUM maria omnia, et terras obíidere, et fingulari cura, uti aduenas interciperet, vigilare, id nunc paricer mente agitabant: hune, qui interennus eilet, uniim ex obferuatoribus effe, neque non Deorum coniilio, quod interemtus effet, aceidiffe. Sed dein, cum omnes veftium receffus excutiuut, et litteras, Parthenophilo inferiptas deprehendunt, tum vero aduerfus Iphyclum omnes confurgere; iuconfultum, et barbarum, magnum ibeiorum infortunium dicere; ieruum innocentem, hacque gratia ab Rege, aut ab Eutelo dimiffum fateri, ut felicia nunciec, et in Regiam urbem inuitet. Tam vero inter omnes periculofa tune murmura exftiterunt, ut, ni Hercules au&oritate fua nonnullos, quos inter Laocoon, et Cepheus praecipui

, fregiffet

, nefeio fane , an « Iphycîo maie confultum non fuiffet. Sed quam mira funt Deorum eoiiiilia ! Magtlae res in hoc pariter Ephebo occultae erant, quas confequentia dein tempóra euolueruiit. Et, ni hac ratione e vita exceíliífet, iiicredibiles rerum conuerfiones in Colchide feciffet, usque eo, ut non tantum timere Argonautae, ne non vellere potiantur, fed ne omnes móri iubeantur, formidare debuerint. Quas tarnen omnes rerum conuerfiones hac Ephebi morte Iphyclas faftulit, atque in pulueres redegit. Sed ut hoc fiiura fadum exeufaret apud focios, iure iurando adferuit: Sibi, uc fpeculatorem interimeret, in votis non fuiffe, vim Superorura oceultam, ut arcum inten-