Janus Pannonius Múzeum Évkönyve 25 (1980) (Pécs, 1981)

Természettudományok - Horváth, Adolf Olivér: Potentillo – Quercetum (sensu latissimo) Wälder, III.

POTENTILLO — QUERCETUM WALDER III. 41 VII. DAS POTENTILLO MICRANTHAE - QUERCETUM DALECHAMPII IN MECSEKGEBIRGE (Tabelle Mt/4b) Species characteristicae subordinis : I. Hieracium sabaudum III (Qu.-F.) — Carex monta­na I, Lathyrus niger I, Serratula tinctoria I (Qu. p.) — Genista germanica I, Viola riviniana I (Qu. г.). II. Festuca heterophylla III, (Qu.-F.) — Hypericum montanum I, Silène nutans I (Qu. г.) — Luzula al­bida II, Veronica officinalis (Qu. г.). Combinatio typica specierum subordinis: I. Calamintha clinopodium II, Lathyrus vernus II, Vio­la hirta II, Campanula persicifolia I, Tanacetum co­rymbosum I, Galium schultesii I, Genista elatior I (Qu.-F.) — Veronica chamaedrys IV, Betonica offi­cinalis I, Vincetoxicum hirundinaria I, Galium mol­lugo I, Solidago virga-aurea I, Trifolium alpestre I, Trifolium medium I (Qu. p.) — Hieracium sylva­ticum I (Qu. г.). II. Quercus petraea V, Acer campestre IV, Crataegus monogyna V, Rosa canina V, Poa nemoralis IV, Fra­garia vesca III, Ajuga reptams II, Astragalus gly­cyphyllos I, Convallaria majális I, Daotylis polyga­ma I, Digitalis grandiflora I, Melittis carpatica I, Polygonatum odoratum I, Valeriana stolonifera I (Qu.-F.). Species characteristicae foederationum : I. Luzula forsten IV, Helleboris odorus III, Potentilla micrantha II, Doronicum orientale I, Muscari bot­ryoides I, Rosa arvensis I, Symphytum tuberosum esp. nodosum I (Qu.-F.) — Quercus oerris IV, Loni­cera caprifolium II, Ranunculus polyanthemos II, Tilia argentea II, Achillea distans I, Campanula ra­punculoides I, Chamaecytisus supinus I, Diotamnus albus I, Lathyrus venetus I, Lychnis coronaria I, Paeonia officinalis ssp. banatica I —IV, Potentilla alba I, Potentilla rupestris I, Ruscus aculeatus I, Si­• lene viridiflora I, Tamus communis I, Vicia cassu­bica I (Qu. p.) — Lychnis viscaria II, Genista ovata ssp. nervata I, Lembotropis nigricans I (Qu. r.) — Lysimachia punctata I (Qu. p.). (Horvát 1972) Im vorangehenden Kapitel habe ich die Potentil­lo-Quercion Assoziation des Pannonicums be­schrieben, die ausserhalb der Grenzen von Ungarn in Slowakien (Quercetum petraeae-cerris) und im Burgenland, sowie auch im Wienerwald zu finden sind (Potentillo albae-Quercetum typicum). Aber selbst die Assoziation Potentillo albae-Quercetum pubescentis Horv. 73. im Rheingebiet, in Elsass, im Regenschatten der Vogesen, weist einen auffallend pannonischen Charakter auf. Issler, der Forscher der Vogesen und deren Umgebung stellte bereits vor einem halben Jahrhundert den pannonischen Charakter der Flora und der Vegetation dieser Land­schaft fest. Innerhalb des Pannonicums ist im Un­garischen Mittelgebirge Quercetum petraeae-cerris als klimazonale Cönosis zu finden, mit Ausnahme der Vorhügel des Gebirges bei Gödöllő und am Nordostrande der Ungarischen Tiefebene, auf dem Hügel, der Kaszonyi-hegy, (Kaszonyer Berg ge­nannt wird) wo sie extrazonal zu finden ist. In West-Transdanubien erscheint Potentillo albae-Quer­cetum petraetosum und roboretosum, auf den Hügeln, bzw. auf der Ebene. Die dritte Eichen­waldassoziation Transdanubiens (des Pannonicums) ist der Mecseker Potentillo micranthae-Quercetum dalechampii, die näher verwandt den Balkanischen Assoziationen des Quercion frainetto ist, als das Quercetum petraeae-cerris im Ungarischen Mittel­gebirge ist. Dagegen kann man einige Differenzial­Charakterarten derselben auch in den west-danu­bischen Potentillo albae-Quercetum Wäldern vor­finden (Genista germanica, Lysimachia punctata, Muscari botryoides. Genista ouata ssp. nervata, Lu­zula lorsteri, Rosa arvensis, Tamus communis). Diese hier aufgezählten Taxa kommen im Mecse­ker Potentillo micranthae-Quercetum dalechampii reichlich vor, aber nur sporadisch sieht man sie im Potentillo albae-Quercetum in Transdanubien, in Burgenland und im Wienerwald. Das sind gute Differenzialarten der Assoziationen in West-Trans­danubien und im Mecsek, gegenüber denjenigen im Mittelgebirge. Solche Differenzialart ist noch im Mecsek und im Wienerwald innerhalb des Eichenwaldes mit Potentilla die Lonicera caprifo­lium. Während die Tilia argentea eine Differentialart der Assoziationen in Somogy, Tolna und im Me­csek ist. Darüber hinaus können als gute differen­zialen Charakterarten des Mecseker Potentillo mic­ranthae-Quercetum dalechampii innerhalb des Pan­nonicums gegenüber dem Quercetum petraeae-cer­ris und dem Potentillo albae-Quercetum noch die folgenden Taxa aufgezählt werden: Lathyrus vene­tus, Doronicum orientale. Genista germanica, Hel­leborus odorus (statt) dessen vikariiert im Unga­rischen Mittelgebirge H. dumetorum bzw. purpu­rascens, und im Westen der H. foetidus schliess­lich die schönste Wildblume Ungarns: die Paeonia otticinalis ssp. banatica. Die Zerreichenwälder des Mecseks habe ich in meiner Monographie behandelt. In den vorange­henden Kapiteln wies ich unzähligemale auf die verwandten und differenzialen Züge der Mecseker und der übrigen Assoziationen hin. Im westlichen Mecsek auf permischem Sandstein, und in Mittelmecsek auf rhaetischer Sandstein zeigt das Potentillo micranthae-Quercetum mecse­kense einen stark acidoklinen Charakter, mit einer oft ärmlichen Sträuchsschicht und bildet einen Übergang ins Luzülo-Quercetum. So z. B. in Lám­pás bei Pécs geht das Potentillo micranthae-Querce­tum melicetosum über die Subassoziation mit Fes­tuca heterophylla in den Typ mit Luzula über. Letzterer geht dann ins Luzülo-Quercetum leuco­bryetosum mit Melampyrum und Luzula-Facies über.

Next

/
Thumbnails
Contents