Levéltári Közlemények, 76. (2005)

Levéltári Közlemények, 76. (2005) 2. - FORRÁSOK - Kruppa Tamás: Okmányok és iratok a tizenöt éves háború időszakából, 1594–1597 / 51–92. o.

Források HÁTLAP: Exemplum litterarum principis Transilvaniae ad oratorem hispani­cum datarum 19. Báthori Zsigmond erdélyi fejedelem II. Rudolf császárnak Prágába Gyulafehérvár, 1597. április 16. (AGS Estado leg. 704, másolat) Erdélybe való visszatértekor Gyulafehérváron találta Ali csaust, akit kérésére még az el­múlt évben visszabocsátott a szultánhoz. A szultán, Ibrahim pasa nagyvezír, Mehmed pasa második vezír, és Barton angol követ leveleinek másolatát elküldte azokkal a napok­ban a határról érkezett beszámolókkal együtt, amelyek az ellenség hadmozdulatairól ké­szültek, így azokról az idejében értesülhetnek. Azért folytat béketárgyalásokat, hogy az időt húzza. Reméli, hogy két-három hónapot sikerül így nyernie. Kéri, hogy a császár mi­hamarabb küldjön katonai- és pénzügyi segítséget. Sacra Caesarea Regiaque Maiestas domine domine mihi clementissime etc. Posteaquam summa Dei benignitate salvus in Transilvaniam perveni Ali ciausi­um, quem anno superiori, voluntate Sacrae Caesareae Regiaeque Maiestatis Vestrae, ad imperatorem Turcarum remiseram, Albae Iuliae offendi. Is cum litte­ras, tam ab imperatore, quam a bassis Ibrahimo supremo, et Méhemet secundo vezirio, nec non oratore regináé Angliáé mihi attulerit, pro ea, quam Sacrae Cae­sareae Regiaeque Maiestati Vestrae debeo, fideli observantia, praetermittere no­lui, quin omnium illa rum litterarum, et istarum quoque quibus ciausium denuo expedivi exempla ad Sacram Caesaream Regiamque Maiestatem Vestram mitte­rem, ut quid mecum tractetur, et quid responsi dederim Sacra Caesarea Maiestas Vestra penitus cognoscat. Porro ne quid in hoc negotio Sacram Caesaream Maie­statem Vestram lateat, id quoque quod manu dicti oratoris in pugillaribus quibus­dam ab eo mihi missis annotatum erat, describendum, et Sacrae Caesareae Maie­stati Vestrae mittendum duxi, uti etiam eas litteras quas ex confiniis hisce diebus de hostium conatibus, et apparatu belli scriptas accepi, nihil dubitans, quin statu hostium cognito, Sacra Caesarea Regiaque Maiestas clementer providebit, ne oc­casio rei bene gerendáé divinitus quodam modo oblata negligatur. Sed ut in tem­pore hostium conatibus obvietur, omnibusque módis negotium iis facessatur, si­mulque etiam benignum mihi consilium suggereret, quid tandem ubi nullus ulte­rius simulandae pacis suppetet modus, cum iis agendum et tractandum mihi sit. Quod enim hactenus illorum postulationes non respuerim penitus, nec refecerim, factum est a me, ut tempus duntaxat, interposita spe pacis, tererem, quo consilio nunc etiam ductus, tam litteris, quam per Ali ciausium, ac proprium hominem tantam spem inieci, ut spe accipiendae fidei, pro solenni legatione diutius eos sus­pensos tenere possim; interim dictos meos homines cuncta eorum consilia et cona­tus, omnemque denique statum exploraturos, ac post duos aut trés menses reditu­ros spero. Confido etiam iuxta benignam Sacrae Caesareae Maiestatis Vestrae pol­licitationem in auxilio tam militum, quam pecuniario mihi mittendo minimé defu­turam, nec ullam moram interventuram. Quod ad me attinet, nullis neque meis, 70

Next

/
Thumbnails
Contents