Barabás Samu: A római szent birodalmi gróf széki Teleki család oklevéltára. I. 1206–1437. (Budapest, 1895.)

nov. 1. 1381. sept. 11. nere fecisset. Tandem seniores siculorum sic ordinassent et disposuissent, quod prefati iobagiones sui domum redire et revenire teneantur usque festum Omnium Sanctorum proxime nunc venturum commoraturi, elapso autem festő Omnium Sanctorum liberam habeant facultatem quocunque et ubicunque voluerint recedendi et commorandi; si vero iidem iobagiones sui domum redire et revenire recusarent, extunc contra eundem dominum ipsorum tanquam iobagiones clandestine et fugitive recedentes convincerentur ipso facto. Dátum in Apathyda, feria quarta proxima post festum Nativitatis virginis gloriose anno domini Millesimo CCC. LXXX. primo. Eredetije papíron, hátán három pecsét töredékeivel, jelzet nélkül. CLíI. (Gyulafehérváron), 1382. maj. 4. Az erdelyi káptalan Somkereki Miklós kérésére Dénes erdélyi vajdának a virágosberki és bethleni nemesek kibékülésére vonatkozó oklevelét hiteles alakban átírja. Capitulum ecclesie Transsilvane omnibus Christi fidelibus presens scriptum inspecturis salutem in omnium salvatore. Ad universorum notitiam tam presentium quam futurorum harum serie volumus pervenire, quod Nicolaus filius Ladizlai filii Gelethi de Sumkerek ad nostram personaliter veniendo presentiam exhibuit nobis quasdam literas patentes condam magnifici viri domini Dionysii voyvode Transsilvani et comitis de Zunuk minori sigillo suo consignatas tenoris infra scripti, supplicans nobis humili precum cum instantia, ut easdem in formám literarum nostrarum privilegialium de verbo ad verbum transcribi et redigi, pendentique et autentico sigillo nostro communiri facere dignaremur pro eodem ad cautelam. Ouarum tenor talis est: Nos Dionysius vayvoda Transsilvanus — — sat., 1. Dénes erd. vajda 1364. jul. 16-án kelt oklevelét elébb XCV. sz. a. — Nos itaque iustis et legitimis petitionibus predicti Nicolai filii Ladizlai filii Geletii annuentes easdem literas dicti domini Dionysii voyvode non abrasas, non cancellatas, nec in aliqua sui parte vitiatas presentibus de verbo ad verbum inseri et redigi, pendentis-