Barabás Samu: Székely oklevéltár 1219-1776. (Budapest, 1934.)
— 317 — leos in de Kykeoileo comitatibus ac totális «t integrae possessionis Naznanffalwa in sede siculicali Maros existentibus habitarum, puta donationalium, statutoriarum, introductoriarum, fassionalium, impignoraticiarum, contirmationalium, consensualium, divisionalium, emptionalium, venditionalium, privilegialium, metalium ac aliarum quarumlibet causalium sub quibuscunque formis verborum emanatarum tangentium et concernentium, quae vei quarum paria in capitulo sive conservatorio ecclesiae Albensis more solito reposita haberentur et locata ad praesens pro iurium suorum defensione plurimum indigeret essetque necessarius. Quocirca harum serie committimus et mandamus vobis firmiter, ut acceptis praesentibus paria praescriptarum universarum litterarum et litteralium instrumentorum in dicto capitulo sive conservatorio ecclesiae Albensis Transsilvaniae diligenter requirere et reinvenire, requisitarumque et reinventarum tenores in transsumpto litterarum vestrarum transsumi et transscribi, litterisque vestris inseri facientes, memorato exponenti iurium suorum ulteriorem ad cautelam sub sigillis vestris extradare et emanari facere debeatis et teneamini. Caventes tamen, ne fraus, aut dolus in hac parte eveniat aliqualis. Secus non facturi. Dátum Polkuspoliae, feria tertia proxima post dominicam Oculi anno Domini Millesimo quingentesimo octoagesimo. Nos itaque huiusmodi mandatis eiusdem illustrissimae celsitudinis vestrae per omnia ut tenemur obedire atque obtemperare cupientes, universas litteras atque litteralia instrumenta, nec non regesta, matricas ac cuncta originalia, transsumpta litterarum in dicta isacristia sive conservatorio ecclesiae Albensis Transsilvaniae reposita et locata diligenter requisivimus et investigavimus. Nihilominus inter easdem et eadem quandam signaturam in pergamem descriptam, ob vetustatem iam fere corruptam et desolatam, factum videlicet praetactae possessionis utriusque Mehes in dicto comitatu Thordensi existentis habitae tangentem et concernentem reinvenimus. Quarumquidem signaturarum, quantum eadem ob vetustatem per1580. márc 8.
