Bártfai Szabó László: Pest megye történetének okleveles emlékei 1002-1599-ig. (Budapest, 1938.)
ipsisque preposito et capitulo eiusdem pro tempore constitutis perpetue valiturum innovando confirmare dignaremur. Cuius quidem privilegii tenor is est. Átírva I. Lajos király 1356 október 17-én kelt oklevele. Nos igitur humillimis et devotis predictorum prepositi ac lectoris et cantoris suplicacionibus antefatis nostre per ipsos suis et annotati capituli nominibus modo prenotato subiective oblatis maiestati regali benignitate exauditis et clementer admissis prescriptum privilégium antelati domini Lodovici regis non abrasum, non cancellatum nec in aliqua sui parte viciatum, sed omni prorsus vicio suspicionis destitutum, presentibusque nostris literis privilegialibus verbotenus sine diminucione et augmento aliquali insertum quo ad omnes sui continencias articulos et clausulos acceptamus, approbamus et ratiíicamus nichilominusque ob spem et devocionis nostre zelum, quem ad beatum Petrum apostolorum principem, in cuius nomine glorioso ipsa Budensis ecclesia existit fundata, tumque quod parcium devotarum suí'fragiis nedűm hic interis, verum eciam patria in celesti pie speramus coníoveri, efíicaciter gerimus et habemus simul cum permutacione concambiali absque singulis premissis superius in ipsius privilegii tenore lacius explicatis et contentis mera auctoritate regia et pietatis plenitudine ex certaque nostre maiestatis sciencia, necnon de consensu et beneplacito serenissime principis domine Barbare regine consortis nostre carissime, prelatorumque et baronum nostrorum consilio ad id accedente permutacionem predicte ecclesie Budensis ipsiusque eius preposito et capitulo in evum valituram innovando absque alieni iuris preiudicio confirmamus presentis scripti patrocinio inediante. In cuius rei memóriám íirmitatemqua perpetuam presentes concessimus literas nostras privilegiales pendentis autentici sigilli nostri duplicis, quo ut rex Hungarye utimur, roboratas. Dátum per manus reverendi in Christo patris Eberhardi episcopi ecclesie Zagrabiensis aule nostre maiestatis sumpmi cancellarii fidelis nostri dilecti, anno Hungarie etc. vigesimo quinto Romanorum vero secundo. Venerabilibus in Christo patribus dominis Johanne Strigoniensi, Andrea Spalatensi et altero Andrea Ragusiensi archiepiscopis, Colocensi et Jadrensi sedibus vacantibus, eodem Eberhardo Zagrabiensi, Andrea Varadiensi, Stephano Transilvanensi, Stibor Agriensi, Johanne Quinqueecclesiensi, Benedicto Bosnensi, Johanne Iauriensi, íratribus Philippo Vacyensi, Dossa Chanadiensi, Hynkone Nitriensi, Ladislao Tininiensi et Thoma Segniensi ecclesiarum episcopis ecclesias Dei feliciter gubernantibus, Vesprimiensi, Sirmiensi, Traguriensi, Sibiniensi, Nonensi, Scardonensi, Makarensi, Pharensi et Corbaviensi sedibus vacantibus. Item magniíicis viris Nicolao de Gara regni nostri Hungarie predicti palatino, Stiborio de Stibor ych vayvoda nostro Transsilvanensi, comite Simoné de Rozgon iudice curie nostre, Petermano de Medwe Dalmacie et Croacie regnorum nostrorum predictorum, Ladislao et Emerico de Vylak Machoviensi, Paulo Chupor de Monozlou tocius Sclavonie banis, honore banatus Zewriniensis vacante,
