Thallóczy Lajos–Barabás Samu: A Frangepán család oklevéltára. II. 1454–1527. Hamis oklevelek. 1209–1481. (Budapest, 1913.)

Segnie, Wegle et Modrusse comes maiestatis nostre veniens in presentiam, exhibuit nobis et presentavit quasdam litteras serenissimi principis condam domijni Sigismundi] imperatoris et regis privilegiales, sub duplici sigillo eiusdem confectas, habentes in se confirmative tenores quarundam litterarum illustrissimi principis condam domini Lodovici regis, tenores litterarum privilegialium condam inclitorum principum Karoli, Ladislai, Stephani, Bele et Andree, predicti regni nostri Hungarie regum, predecessorum [nostrorum felicium] recordationum confirmationes et donationes comitatuum Modrus et Wynodol vocatorum, cum certis libertatibus et libertatum prerogativis, variisque articulis in eisdem latius expressis, olim progenitoribus suis factis in se exprimentium tenoris infrascripti, supplicans maiestati nostre idem comes Bernardinus humiliter, [quod prejscriptas litteras condam domini Sigismundi regis privilegiales et omnia in eisdem contenta ratas, gratas et accepta habentes, litterisque nostris privilegialibus de verbo ad verbum inscribifacientes, pro ipso comite Bernardino, suisque heredibus et posteritatibus universis innovantes perpetuo valituras confirmare dignaremur. Quarum quidem [litjterarum tenor talis est: Sigismundus Dei gratia Hungarie, Dalmatie, Croatie, Rame, Servie, Gallicie, Lodomerie, Comanie, Bulgarie rex — — stb., I. Zsigmond király 1393. nov. 13-án kelt privilegialis levelét a függelékben. — Nos igitur ad grata et acceptabilia preclare fidelitatis et üdelium servitiorum merita prefati Bernardini comitis, que ipse sacre impriinis regni nostri Hungarie corone, deinde maiestati nostre cum summa fidelitatis perseverantia exhibuit et impendit, debitum ut decet respectum habentes, supplicatione eiusdem comitis maiestati nostre modo quo supra porrecta regia benignitate exaudita et clementer admissa, prescriptas litteras condam domini Sigismundi regis confirmationales non abrasas, non cancellatas, nec in aliqua sui parte suspectas, presentibusque litteris nostris privilegialibus de verbo ad verbum, sine diminutione et augmento aliquali insertas, quoad omnes earum continentias, clausulas, articulos et puncta eatenus, quatenus eedem rite et legitime existunt