Fekete Nagy, Antonius – Makkai, Ladislaus: Documenta historiam Valachorum in Hungaria illustrantia, usque ad annum 1400 p. Christum. (Budapest, 1941. Études sur l'Europe Centre-Orientale. 29.)

Omnibus Christi fidelibus tam presentibus, quam futuris pre­sens scriptum inspecturis capitulum ecclesie Agriensis salutem in omnium salvatore. Ad universorum notitiam harum seríe volumus pervenire, quod Michael filius Nicolai dicti Kwn de Bechke 1 pro magnífíco viro domino Johanne filio Benedicti de Kapolya bano de Zeuerinio 2 ad nostram personaliter accedens presentiam exhi­buit nobis litteras serenissimi principis domini nostri regis Sigis­mundi hunc tenorem continentes: Sigismundus Dei gratia rex Hungarie, Dalmatie, Croatie etc. marchíoque Brandemburgensis etc. fidelibus suis capitulo ecclesie Agriensis salutem et gratiam. Noveritis nos quoddam castrum no­strum Soliumkew 3 vocatum in comitatu Byhoriensi habitum simul­cum universis suis villis ac alíis utilitatibus et pertinentiis eius­dem, signanterque villis Hungaricalibus et Olachalibus 4 viro magni­fico domino Johanní filio Benedicti de Kapolya, suisque heredibus et posteritatibus universis pro suis fidelibus servitiís mediantibus aliis litteris nostris exinde confectis sub módis et limitibus in eis­dem expressis nove nostre donationis titulo perpetuo possidendum contulisse. Super quo fidelitati vestre firmiter precipiendo man­damus, quatenus vestrum mittatis hominem pro testimonio fide­dignum, quo presente Stephanus filius Nicolai de Chonchfalua 5 vei Laurentius de Cheníz 6 aut Démétrius de Kuthus 7 sin Stephanus filius Jakow de Zuha 8 seu Egidius filius Bartholomei de Wayda 0 sieurs piéces, Cette opération dévait étre exécutée de la maniére suivante: dans l'espace libre qui était resté entre les textes, on inscrívait, en guise de contröle, sóit les lettres de l'alphabet, sóit une phrase conventionelle (p. ex. In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti), et le découpage dévait traverser ces lettres intercalées (cf. les dénominations „chirographum, litterae per alphabetum intercisae"). 1 Becske, com. de Nógrád, au Nord-Ouest de Szirák (Csánki í, p. 95). Aucun autre renseignement sur cette famille. 2 Benőit de Kapolya „de genere Rátót" fut ban de Szörény de 1388 á 1389 (Tört. Tár, 1906, p. 598). 3 Le cháteau de Sólyomkő est dans la partié. Est du com. de Bihar au (Nord-) Est de Nagyvárad—Oradea (Csánki I, p. 595). 4 Dans l'acte d'installation: Ungaricalibus et Olahalibus. 5 Csontfalva, com. Nógrád. Disparu. Archives Nationales de Budapest. Dépőt du Musée National. Archives Siráky. Chartes du XV e s. Var.: Chonkfalva. 6 Kinizs, auj. ferme entre Kerekgede et Várgede (com. de Gömör). On le mentionne avec Bizófalva. 7 Kutas, ferme á proximité de Dejtés, au Sud de Rimaszombat, com. Gömör (Les derniéres données sont dues aux aimables communications de M. Valentin Ila). 8 Ancétre de la famille Jákóffy de Szuha, „de genere Hont-Pázmány" (Csánki I, p. 155). Szuha est ídentique á Ratkószuha, com, de Gömör, au Sud­Ouest de Jolsva (Csánki I, p. 147). 9 La famille Vajdai est également oríginaire du com. de Gömör (Csánki I, p. 159).

Next

/
Thumbnails
Contents