Fekete Nagy, Antonius – Makkai, Ladislaus: Documenta historiam Valachorum in Hungaria illustrantia, usque ad annum 1400 p. Christum. (Budapest, 1941. Études sur l'Europe Centre-Orientale. 29.)
Blasio dicto Forgach pincernarum, 4 1 Nicolao filio Nicolai de Telegd ianitorum, 4 2 Ladislao filio Nicolai de Wessen 4 3 dapiferorum 4 4 et Stephano filio condam domini Dyonisíi woyuode agazonum nostrorum magistris, 4 5 predicto Nicolao dicto Zambou comite Posoniensis (!) aliisque quampluribus regni nostri comitatus tenentibus et honores. 272. Bude, le 27 février 1383 La reine Marié fait connaitre que requirentibus servitiorum meritis Johannis, Sándor et Stephani filiorum condam Stanyzlai woyuode Olahorum reginalium, 1 Keneziatum duarum villarum nostrarum Kerechkey et Kuchnyche vocatarum in comitatu de Bereg existentium 2 eisdem de beneplacita voluntate domine Elyzabeth regine genitricis nostre duximus concedendum, eo modo, quod dicti medietatem collectarum quinquagesimalium semper et quolibet anno de dictis duabus villis teneantur dare, prout etiam premissum Keneziatum condam domina Elisabeth regina avia nostra eisdem modo prelibato duxerat conferendum. Dátum Bude, feria sexta proxima ante dominícam Letare, anno Domini M-o CCC-mo LXXX-mo tertio. L'original est aux archives de la prévóté de Lelesz (Statut. Litt. V. F. 5. No. 237.). Ce parchemin porté les traces d'un sceau. Photocopie aux Archives Nationales de Budapest. Éditions: Tört. Tár, 1881, p. 390, Mihályi p. 77. Traduction hongroise: Szirmay, Szatmármegye I, p. 8, Fejér X/l, p. 87, 4 0 Nicolas Zámbó de Mezőlak, de genere Pápa, était, de 1382 á 1384, trésorier du roi. Cf. Tört. Tár, 1907. p. 163. Variante: III.: Zambo. 4 1 Blaise Forgách, de genere Hont-Pázmány était, de 1383 á 1384, échanson du roi. Cf. Tört. Tár, 1907, p. 40. 4 2 Nicolas de Telegd, de genere Csanád était, de 1383 á 1384, huissier du roi. Cf. Tört, Társ, 1906. p. 587. 4 3 Variante: II—III,: Vessen. 4 4 Nicolas de Vezsény était, de 1383 á 1384, échanson du roi. Cf. Tört. Tár, 1907. p. 68. 4 5 Etienne Laczkffy était, de 1368 á 1387, écuyer du roi. Cf. Tört. Tár, 1907. p. 23. 1 Membres de la famille Dolhai d'origine roumaine, cf. G. Petrovay. A Dolhay család eredete. Turul, XI. p. 71. 2 Auj. Kerecke et Kusnica, villages ruthénes á la frontiére des com. de Bereg et Máramaros. En 1460 ils furent annexés au second comitat.