Fekete Nagy, Antonius – Makkai, Ladislaus: Documenta historiam Valachorum in Hungaria illustrantia, usque ad annum 1400 p. Christum. (Budapest, 1941. Études sur l'Europe Centre-Orientale. 29.)

principis domine Elyzabeth 8 premissa Dei gratia regine Hungarie, Polonie, Dalmatie etc. genitricis nostre karíssime ac prelatorum et barormm regni nostri consilio prematuro pro eisdem Jo­hanne, Dragus, Valentino et Elya, ipsorumque heredibus per­petuo valere confirmamus presentis scripti patrocinio mediante. In cuius rei memóriám, firmitatemque perpetuam presentes con­cessimus litteras nostras privilegiales pendentis et autentici sigilli nostri duplicis munimine roboratas. Dátum per manus reverendis­simi in Christo patris et domini domini Demetrii miseratione di­vina tituli sanctorum quatuor coronatorum sacrosancte Romane ecclesie presbiteri cardinalis, sancte Strigoniensis ecclesie guber­natoris perpetui, locique eiusdem comitis similiter perpetui et aule nostre fidelis cancellarii, 9 anno Domini M-mo CCC-mo octuagesimo tertio, decimo Kalendas mensis Mártii, regni autem nostri anno secundo, reverendissimis et venerabilibus ín Christo patribus eodem domino Demetrio gubernatore ecclesie Strigoniensis perpetuo, Lodoucio Colocensis, 1 0 Ogulino Spalatensis 1 1 et Vgone Ragusien­sis archiepiscopis, 1 2 Emerico Agriensis, 1 3 Paulo Zagrabiensis, 1 4 Gu­blino Transsiluanensis, 1 5 Valentino Quinque ecclesiensis decre­torum doctore, 1 6, Johanne Waradiensis, 1 7 Guillermo Jauriensis, ls Benedicto Wesprimiensis, 1 9 Johanne Chanadiensis, 2 0 Georgio Boz­8 II—III: Elizabeth. 9 Démétrius de Kapolya, ,,de gsnere" Rátót, archevéque d'Esztergom de 1378 á 1387. Cf. Lib. dign. eccl., 9 et Eubel, o. c. I, 490. 1 0 Louis de Elefánt (?) était, de 1383 á 1391, archevéque de Kalocsa. Cf. Lib. dign. eccl., 30 et Eubel, o. c. I, 204. 1 1 Ugolinus de Malabranca était, de 1349 á 1390, archevéque de Spa­lato. Cf. Lib. dign. eccl., 302 et Eubel, o. c. I, 484. 1 2 II était, de 1367 á 1387, archevéque de Raguza. Cf. Lib. dign. eccl., 295 et Eubel, o. c. I, 432. 1 3 Emeric Zudar était, de 1378 á 1384, évéque d'Eger. Cf. Lib. dign. eccl., 50 et Eubel, o. c. I, 77. 1 4 Paul Horváthy, était, de 1379 á 1386, évéque de Zagrab. Cf. Lib. dign. eccl. 233 et Eubel, o, c. I, 570. 1 5 II était, de 1376 á 1386, évéque de Transylvanie. Cf. Lib. dign. eccl., 164 et Eubel, o. c. I, 520. Sur les conditions de sa famille, voir le docu­ment no. 278. 1 6 Valentin de Alsán ou de Ludbreg, évéque de Pécs (1374—1410). Cf. Lib. dign, eccl., 199 et Eubel, o. c. I, 431. Voir sa biographie par Antoine Áldásy. 1 7 Jean Zudar était, de 1383 á 1395, évéque de Várad. Cf. Lib. dign. eccl., 199 et Eubel, o. c. I, 545. 1 8 II était, de 1377 á 1386, évéque de Győr. Cf. Lib. dign. eccl., 94 et Eubel, o. c, I, 293, t 9 Benőit de Hímháza était, de 1379 á 1387, évéque de Veszprém. Cf. Lib. dign. eccl., 216 et Eubel, o. c. I, 555. 2 0 II s'agit de Jean Zudar qui était, de 1381 á 1395, évéque de Csanád. Cf. Lib. dign. eccl., 72 et Eubel, o. c. I, 186. Documenla Valachica 20

Next

/
Thumbnails
Contents