Budapest történetének okleveles emlékei. Monumenta diplomatica civitatis Budapest. Csánky [!] Dezső gyűjtését kiegészítette és sajtó alá rendezte Gárdonyi Albert I. (1148-1301). (Budapest, 1936.)

idem tenuit et possedit. Et ut donationem, collationem et traditionem huiusmodi de nostra voluntate, consensu et assensu ac permissione factam eadem ecclesia Beate Marié Virginis Gloriose sub certis et antiquis metis valeat possidere, conventui Waradiensi dedimus firmiter in mandatis, ut mitterent unurn ex ipsis pro testimonio, coram quo Stephanus homo noster easdem possessiones Jeneu et Naney vocatas circuiret et statueret ecclesie Beate Marié Virginis Gloriose possidendas pariter et habendas. Qui quidem conventus nobis rescripsit in hec verba: Excellentissimo domino suo Ladislao etc qui ad nos redeuntes retulerunt, quod predictas possessiones Moriani Jeneu et Naney vocatas presentibus vicinis earundem reambulassent in metis veteribus et antiquis et statuissent easdem domine Elisabeth memorate nullo penitus contradictore existente. Quarum quidem possessionum iuxta invicem adiacentium mete sive termini separationis hoc ordine distinguuntur, sicut scivimus per hominem vestrum et nostrum fratrem antedictos, videlicet incipit a parte orientis iuxta Danubium in quodam loco, qui Feldwar vocatur iuxta metas episcopi Quinqueecclesiensis etc. et ibi cursus metarum possessionum predictarum terminantur, Item dixerunt predicti homines, vester scilicet et noster fráter, quod quandam vineam dicti Moriani super territorio ville dicti episcopi Lonchuk vocate existentem reambulassent et predicte domine Elisabeth statuissent et nullus contradictor extitisset, ymo potius incole ipsius terre ipsam vineam dicti Moriani esse affirmassent. Dátum quinta feria proxima ante Paska. (!) Ut igitur donatio ipsius Moriani inter vivos Iegitime facta et legatio in extremis ordinata de nostra permissione et voluntate et consentiente (!) ecclesie memorate perpetuo perseveret, presentes concessimus litteras dupplicis sigilli nostri munimine roboratas, omnia privilegia et litteras, si que forsitan super ipsis possessionibus cuipiam fuissent emanata et concesse, auctoritate presentium revocantes et penitus irritantes, ut ubicunque in lucem prodierint viribus careant et inanes per omnia habeantur. Dátum per manus discreti viri magistri Achonis, aule nostre vicecancellarii, anno Domini M° CC° octuagesimo primo, XII Kalendas Octobris, indictione nona, regni autem nostri anno deciuio. Eredetije hártyán, függőpecsét maradványaival, az Országos Levéltárban »M. O. D. L. 1115.« jelzet alatt. Átírta a budai káptalan 1338. április 14-én, amely oklevél eredetije, függőpecséttel, az Országos Levéltárban »M. O. D. L. 1095« jelzet alatt. Codex diplomaticus V. 3. 84—87. 11.