Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. VI. (1353–1357) (Budapest, 1891.)

donec redimere valuerit pro eadem summa pecunie aut sui posteri valebunt ab eodem, rehabita vero pecunia sua a prefato Johanne filio Endere, dictus Nicolaus voivoda aut sui posteri, dictum laneum simul cum memoratis terris arabilibus eidem Johanni aufc suis successoribus relinquere et resignare tenebitur ac tenebuntur. Dátum feria tercia proxima post festum Pasche domini, anno eiusdem M° CCC° quinquagesimo quinto. Hátlapján pecsét nyomaival; eredetije az Orsz. Ltárban. Mon, Foson. 15. 9. dipl. oszt. 4507. Közli: Kovács N. 186. 1355. april. 17. A leleszi convent előtt, Bodfalvai Péter fia Domokos, több tarnóczi nemessel, az Ung folyón levő malomgát ügyében kibékül. Nos Petrus prepositus et conventus monasterii sancte crucis de Lelez memorie commendamus . . quod Dominico filio Petri filii Bod de Bodfalua ab una et Nicolao filio Stephani seu Thoma filio Kázméri, pro se et Nicolao filio eiusdem Kazmer, item Stephano filio Johannis filii Stephani nobilibus de parte ex altéra, coram nobis personaliter constitutis per eosdem nobiles de Tornouch propositum extitit . . quod licet ipsi in facto clausure cuiusdam molendini super fluvio Vngh vocato in predicta possessione Tornouch existentis habite, mutuo hactenus inter se discordassent, tandem tamen propter bonum pacis . . dimidietatem ipsius fluvii Vngh simul cum clausura in eodem habita, a parte possessionarie porcionis prelibati Dominici eidem cum omnibus suis.. pertinenciis in filios filiorumque successores remisissent et resignassent . . et coram nobis remiserunt perpetuo possidendum . . hoc tamen non pretermisso, ut si Nicolaus filius Kazmer in octavis festi beati Georgii martyris nunc venturipresentem proposicionem sic quemadmodum memorati fratres sui, in presencia comitis capelle regie specifice non fateretur, vei ei plénum consensum et assensum non preberet, extunc predicti Nicolaus et Thomas, ex eo quare nunc gravamen eius super se assumserunt, in decem et octo marcis convicti haberentur ipso facto . . Dátum sexta feria proxima post octavas festi Pasche domini, anno eiusdem M° CCC° L° quinto.