Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. VI. (1353–1357) (Budapest, 1891.)
104. 1351. Buda, febr. 2. I. Lajos király, a magvaszakadt Andich több csallóközi birtokát Korit Miklósnak és testvérének adományozza. Nos Lodovicus . . rex . . significamus . . quod nos pensatis fidelitatibus.. magnificorum virorum Nicolai voivode Transsilvani et comitis de Zonuk ac Leukus dapiferorum ac pincernarum nostrorum magistris, íiliorum scilicet quondam magistri Laurencii sclavi, quibus ipsi.. nostre maiestati studuerunt complacere.. pro quibus quidem suis fidelitatibus et fidelium serviciorum preclaris meritis, licet ipsi multo maiora et ampliora a nobis mererentur, ut tamen eorum serviciis et fidelitatibus ad presens aliquantisper respondere videamur, universas possessiones et possessionarias porciones ac alia quelibet iura quondam Anduch filii Petri filii Farcasii hominis sine herede decedentis ubilibet existentes et habita, specialiter possessiones eiusdem Ogya, Tarnuk, Kvsaztal, Wyfalu, Eeen, Wyvasarhel, Eghazasmagyary, Nemetfalu, Abany, Ilka, Wata et aliam Wata, Filkeiakapliaza et Zolgageur vocatas in comitatu Posoniensi in Cliollokuz existentes ac molendina et loca molendinorum eiusdem in fluvio Bouldur vocato ante villás Magary et Kukinzor existencia, cum piscinis usonum ipsius in eodem fiuvio ante predictam villám Ilka existentibus, que, predicto Anduch volente deo heredum solacio exorbato, manibus nostris regiis, ex comprobatissima regni nostri consvetudine lege requirente, sunt devolute, cum omnibus ipsorum utilitatibus .. nőve donacionis nostre titulo eisdem Nicolao voivode et magistro Leukus ac ipsorum heredibus et successoribus universis. . contulimus . . irrevocabiliter possidendas.. sine preiudicio iuris alieni. Non obstantibus aliquibus literis nostris sub quacunque forma, quibuscunque personis super donacione ipsarum possessionum vei aliquarum ex eisdem concessis, per quas effectus liuiusmodi donacionis nostre impediri posset quomodolibet vei differi, quas quo ad hoc tenore presencium irritamus, vacuamus et nullius esse decrsvimus firmitatis, hoc declarato, quod si nos dictas possessiones pro commodo nostro utiles fore conspexerimus et ab eisdem aufferre voluerimus, non aliter nisi datis vei cum propria nostra pecunia comparatis similibus possessionibus pro