Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. V. (1347–1352) (Budapest, 1887.)
preberi postularat, pro eo in iudicio regali persolvendo easdem dominas commiseramus convictas extitisse; tandem ipsis octavis occurrentibus, sepedictus fráter Ladislaus pro predictis religiosis dominabus . . item pro prenotato capitulo Quinqueecclesiensi Stephanus literátus . . ad nostram accedentes presenciam, literas predicti convectus Pechwaradiensis super premissis nobis rescripcionales demonstrarant. inter cetera continentes, quod idem conventus cum Nicolao de Bogdán pro parte ipsius capituli et Jacobo de Gryogb pro parte earumdem . . sanctimonalium hominibus nostris, Andreám de Hyrd et fratrem Johannem sacerdotes pro utrisque partibus pro testimoniis destinassent, qui quidem bomines nostri et testimonia eiusdem conventus.. eidem conventui eo modo retulissent, quod licet ipsi in predictis octavis beati Georgii martiris profimé tunc preteritis . . ad facies possessionum Beremus, Haraztb, Voyálou, Kehericb et Lusuk vocatarum et terrarum inter easdem partes litigiosarum accessissent et easdem iuxta formám nostri iudicii prout in predictis literis nostris prioribus seriose contineretur, primo a duabus metis terreis, quas Nicolaus de Kasuk procurator earumdem dommarum ultra pratum parvum iuxta terram predicti capituli ostendisset, magister Micbael canonicus.dicte ecclesie Quinqueecclesiensis procurator eiusdem capituli illas inter terram predicti capituli et ecclesie de Okur fore asseruisset,dehinc autem alias metasscilicetterreasarboreas et in aqua ostendisset, quas similiter predictus procurator ipsius capituli fore allegasset existere in terra capituli supradicti; e converso autem ubicunque procurator ipsius capituli Quinqueecclesiensis aliquas metas ostendisset, procurator earumdem . . dominarum totaliter esse allegasset in terra dominarum predictarnm; etquia vicini et commetanei possessionum utrarumque parcium premisse reambulacioni et estimacioni omnes inter esse non potuissent, ideo ipsi continencias predictarum literarum nostrarum minimé exequi potuissent, sed ad predictas octavas festi Pentecostes nostre deliberacioni coinmisissent; a quibus quidem octavis festi Pentecostes ipsius cause deliberacionem de legitimorum procuratorum parcium voluntate statu in eodem ad octavas festi Omnium Sanctorum a tunc venturas duxeramus prorogandam; tandem ipsis octavis
