Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. V. (1347–1352) (Budapest, 1887.)

prout iu presentibus infra declarantur, pauciores infra quaS terra ad octo aratra predicta sufficiens minimé comprehendi et includi posse videbatur, separabant. Igitur unacum nobilibus regni nobiscum in iudicio assidcntibus decreveramus iudicando, quod liomines nostri pro utrisque partibus assignati sub bominum predicti conventus testimoniis in octavis festi sancti G-eorgii martiris a tunc proxime venturis, ad facies possessionum parcium predictarum accederent, ipsasque ceteris metis in dicto privilegio contentis obmissis,per istas metas sub quodam articulo in ipso privilegio contento, qui quidem articulus in eodem privilegio domini Bele regis per bee verba inseriptus habebatur reambularent, scilicet: sed infra terram Na ne comitis esset silva ecclesie de Okur ubi exiret de aqua et iret in silvam que dicitur Haraztb, et in dicta parva silva essent mete altéra ad alteram prope, et inde intraret pratum parvum et transiret pratum iuxta terram capituli Quinqueecclesiensis et iuxta terram ipsius capituli iret cum multis metis in parva silva que dicitur Haraztb, tandem prope finem iuxta arbores magnas essent mete antique, et in fine intraret in aquam que dicitur Malaca, et per eandem aquam iret versus terram ville Voyzlou. Et si ipsas metas reinvenire potuissent vei iuxta ostensiones parcium concordes partes fuissent, extunc iuxta easdem privilegiales metas vei per partes ostensas, novas ubi necesse íieret erigere, cuilibet parti suas possessiones seu possessionarias porciones per distincciones ipsarum metarum privilegiatarum vei ostensarum aut per partes communiter erigendarum relinquere atque statuere eo iure, quo ad ipsos pertinere dinoscerentur perpetuo possidendas debuissent; si vero dictas metas seriatim reinvenire non potuissent, vei secundum parcium ostensionem concordare nequivissent, extunc partes premissas seu procuratores earumdem abhinc longe abire permitterent, possessiones parcium predictarum cum aliis probis hominibus ac vicinis et commetaneis earumdem possessionum tunc inibi existentibus, iuxta eorum conscienciam deo pre oculis habito per signa metalia prout eis videretur expedire, separarent et distingerent, ita tamen, quod neutra parcium in suo iure^letrimentum pateretur. Super quarum quidem metarum ereccionibus et distinccionibus possessionurn