Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. V. (1347–1352) (Budapest, 1887.)
metas terreas sub quadam arbore piri existentes, a quibus ad eandem plagarn per pratum currendo, exit rursus ad terras arabiles et venit ad unam metam lapideam, iuxta quam ipsi novam metam erexissent; denique ad ipsam plagamper pratum currendo, ascendit ad quoddam béreli in quo est una meta terrea antiqua et alia nova, a quibus ad eandem plagam eundo iungit dictum fluvium Ticie. in cuius ripa sunt due mete terree, una antiqua et alia nova ; ubi ipsum fluvium Thycie transeundo, in alia ripa sua sunt similiter due mete terree, de quibus ad eandem plagam occidentalem per longum spácium currendo, ad quendam alveum in illis partibus Zatou vocatum transeundo, venit ad quoddam stagnum Vechekw nuncupatum, et per loca paludosa iuxta metas terre Ozlar currendo, venit ad quinque metas terreas in quodam homok positas, possessionibus Wyfalu Ozlar Diclie et Nogfalu distingentes ; ubi reflectitur ad plagam septemtrionalem et currendo per loca arida in illis partibus Gerend vocata, iungit metas terre Nogfalu, et ibi reflectitur ad plagam orientalem, et currendo venit ad duo stagna Nogkundrech et Kyskundrecli nuncupata, quod quidem stagnum Kyskundrecb remanet inter lim ites eiusdem possessionis Wyfalu; et per eadem stagna currendo, intrat iterato in dictum fluvium Ticie, quem transeundo venit ad priorem metam ubi inceperat et ibi terminatur. In cuius rei testimonium . . presentes contulimus sigilli nostri autentici et pendentis munimine roboratas ac alpbabeto intercisas; presentibus tamen ISTicolao preposito, Johanne lectore, Jacobo cantore, Jolianne custode dominis, item Johanne de Borsod, Dávid de Zabouch, Petro de Heues, Dominico deBorsua, Andrea de Pankatha, Johanne de Zemlem arckidiaconis . . Dátum in quindenis sancti Georgii martiris, anno domini M° CCC m o XL° septimo ; regnante Ludovico .. rege .. CbanadinoStrigoniensi, Stephano Colochensi archiepiscopis, et . . N(icolao) episcopo Agriense existentibus. A függő pecsét elveszett. Eredetije az orsz. lt. kincst. oszt. N. E. A. 1716. 5. dipl. lt. 3905. Ugyanott megvan János királyi titkos kanc/ellárnak 1347. mart. 18-án kelt bizonyságlevele a felek egyezkedéséről, dipl. lt. 3894. Közli : Kovács N.