Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. V. (1347–1352) (Budapest, 1887.)
idem Bogus . . pro se personaliter et pro Stephano filio Thome fratris sui . . quasdain possessionarias porciones ipsorum in possessione Athaueleze vocata, in comitatu Borsodiensi existenti habitas, videlicet unam particulam seu porcionem ipsum Bogus et Stephanum communiter, aliam porcionem seu particulam ipsum solum Bogus, scilicet porcionem quondam Alexandri, quas ut dixerunt a Petro filio Deseu idein magister Bogus redemisset, a parte possessionis Kaza vocate, prout et quovis iure ipsos contingerent existentes, cum omnibus . . pertinenciis . . ac aliis quibuslibet iuribus et proventibus in faciebus earumdem existentibus, sub suis certis metis et terminis, prefato Johanni filio Nicolai dicti Kuer proximo ipsorum et per eum suis heredibus . . receptis ut dixerunt viginti quatuor marcis, quamlibet marcam cum quatuor ílorenis computando, pro expensis suis a Johanne memorato, iure perpetuo . . sine preiudicio iuris quorumlibet aliorum; e converso autem idem Johannes filius Nicolai dicti Kuer, quasdam possessionarias suas porciones in possessionibus Harmach et Azow vocatis, in comitatu Gumuriensi existentibus habitas, prout et quovis iure ipsum contingerent, absque preiudicio iurium quorumlibet aliorum, similiter cum omnibus . . pertinenciis . . et aliis quibuslibet iuribus et proventibus, undique ad easdem de iure provenire debentibus, sub earum certis metis et terminis, predictis magistro Bogus et Stephano ac per eosdem ipsorum heredibus . . perpetuo . . tum racione proximitatis premisse, tum eciam pretextu commetaneitatis . . contulissent . . possidendas; nullum dominium . . de predictis possessionariis porcionibus sibi ipsis vei ipsorum heredibus reservantes, sed una pars in alteram totaliter transferendo . . Dátum per manus discreti viri magistri Benedicti lectoris ecclesie nostre, iu festő beatorum Simonis et Jude apostolorum, anno domini M° CCO° XL m o octavo; Michaele custode, Posonio, Jacobo, Thoma, Jacobo dicto de Calidis Aquis, Petro, Emerico, Michaele et aliis canonicis in eadfem ecclesia nostra deo devote famulantibus. Két példányban, mind a kettő chyrogvaphuminal, a pecsét mind a kettőről elveszett, az egyiken, melyen a chyrographum az alsó szélén van, veres és zöld selyemsodraton függött; eredetije az orsz. It. kincst. oszt. N. R, A. 734. 6. és 737. 32. dipl. oszt. 4019. Közli : Kovács N.
