Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. V. (1347–1352) (Budapest, 1887.)
87. 1348. máj. 8. Az erdélyi káptalannak bizony ságlevele, hogy István erdélyi vajdától nyert kiküldetése közetkeztében Booth fia János fiát Gált, Markháza nevű birtokba, a határ meg járatása után, beiktatta. Nos capitulum ecclesie beati Michaelis archaugeli Traussilvane . . significamus . . quod nos literas . . Stephani voyvode Transsilvani et comitis de Zonuk, per Gallum filium Johannis filii Booth nobis exhibitas . . recepimusin hec verba: . . capitulo ecclesie beati Michaelis archaugeli Transsilvaue, Stepbanus voyvoda Transsilvanus et comes de Zonuk . . dicit nobis Gallus filius Joannis filii Booth, quod ipse veteres metas possessionis sue Markhaza vocate, sub quibus ipsa possessio per magistrum Stepbanum dictum Pagan donatorem eiusdem terre possessa exstiterat, sub nostro testimonio requirere et invenire,* inventasque regni consvetudine requirente reambulare niteretur; super quo vestram petimus amiciciam, quatenus vestrum mittatis hominem pro testimonio .. quo presente Jobannes filius Stephani de Zuchak, aut Dominicus vei Beke filii Ladislai nobiles de lldod, sive Johannes filius Nicolai de Doboka aliis absentibus homo noster, ad faciem dicte possessionis Markhaza vocate accedendo, predictas veteres metas a partibus possessionum Wysa et Gyulatelke vocatarum eidem Markhaza separandas . . diligenter requirat et requirendo inventas reambulet si per quempiam dicte reainbulacioni non fuerit contradictum, contradictores vero si qui apparuerint, eosdem contra (predictum) Gallum ad nostram citet presenciam, ad terminum competentem, racionem contradiccionum eorum reddituros; si vero contradictores non apparuerint, super premissis antiquarura metarum requisicionibus et reambulacionibus eidem Gallo vestras literas perpetuo duraturas iusticia svadente condonetis. Dátum in Dewa, in dominica Ramispalmarum, anno domini M° CCC° XL m o octavo. Nos enim . . unaeum predicto Johanne filio Stephani homine eiusdem, nostrum hominem videlicet magistrum Benedictum socium et concanonicum nostrum ad premissa exequenda duximus transmittendum, qui demum
