Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. V. (1347–1352) (Budapest, 1887.)

1347. sept. 16. 129 modo acquirendarum et inveniendarum in futurum, magistri Berend, et alia medietas ipsius magistri Gregorii et eorum successorum fieri deberent in perpetuum; predictis autem possessionibus iSTogzele et Kyszele, cum aliis omnibus ad terciam porcionem superius expressam positis, cum earum utilitatibus et pertinenciis universis predicto Martino similiter iure perpetuo remanentibus; et ipsas quinquaginta marcas, ut preordinatum exstitisset, idem magister Berend in termino per nos assignando eidem predicto magistro Martino solvere assumsisset; boc eciam ordinassent et assumsissent pari consensu et voluntate, quod si processu temporum ex predictis possessionibus vei possessionariis porcionibus premissa divisione facta ad dictas tres partes seu porciones positis et cessis per aliquem aliquo ordine iuris recaptivaretur, et gravamine eiusdem possessionis scilicet propter indebitam occu])a.cionem vei detencionem eadem possessio vei aliqua pars eiusdem aut ad eandem pertinencium perderetur ab eodem, ex tunc iidem magistri Martinus Berend et Gregorius communiter eidem de cuius porcione ipsa possessio vei possessionaria porcio perdita esset, reintegrare tenerentur. Quibus omnibus factis et peractis, idem bomo regius, presentibus predictis ipsorum testimoniis, babita si quidem predicta possessionaria divisione, et predictis magistris Berend et Gregorio . . duas partes seu porciones pro se perpetua stabilitate eligentibus et acceptantibus sub condicionibus premissis, et tercia porcione presignata eidem magistro Martino similiter iure perpetuo remanente, unicuique parcium videlicet duas porciones ipsis magistris Berend et Gregorio, ut premissum esset, simul et invicem recipientibus, terciam vero porcionem predicto magistro Martino filio Berend ad predia separando, et ut supra notatum est, exceptis possessionibus ipsos vei quemlibet eorum iure impignoraticio contingentibus, sub metarum antiquarum distinccionibus usque nunc contentis, partibus sibi ipsis in nominatis possessionibus vei possessionariis porcionibus quas dividere potuissent, in nullo contradicentibus, absque preiudicio iurium in omnibus et ubique quorumlibet aliorum, et ut ipsos contingere dinoscerentur, reliquisset et statuisset perpetuo possidendas ipsis et eorum successoribus tenendas et babendas; hoc eciam expressissent, ANJOUKORI OKMÁNYTÁR. V. KÖTET, 9