Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. V. (1347–1352) (Budapest, 1887.)
sessionis Stephanliaza vocate; deinde eundo transit quendam rivulum Bozzyaser vocatum ad partém occidentalem, et veniet ad Bozzyasteluk, et inde ad quandam viam, per quam itur de Twne ad quandam possessionem Grumulch, que eciam est predictarum dominarum, et ibi circa eandem viam a parte orientali una meta est de novo erecta; deinde flectitur ad partém meridionalem, eundo circa eandem viam seu in giro eiusdem vie a parte orientali veniet ad aliam metam terream circa eandem viam a parte orientali de novo erectam ; inde eundo ad eandem partém meridionalem veniet ad aliam metam terream de novo erectam ex eadem parte dicte vie; inde ad eandem partém ad aliam metam terream de novo erectam, deinde ad eandem plagam ad aliam metam terream de novo erectam ex eadem parte vie; inde ad eandem partém ad aliam metam terream de novo erectam ex eadem parte, deinde ad eandem partém meridionalem eundo ad aliam metam terream in giro eiusdem vie a parte orientali de novo erectam; inde ad eandem partém ad aliam metam de novo erectam, deinde ad eandem partém meridionalem eundo ad aliam scilicet octavam metam terream ex eadem parte orientali sepedicte vie de novo erectam, et ibi transit ipsam viam ad partém occidentalem et vádit ad quoddam pratum Grumulchagtw vocatum, ubi prope eandem viam a parte occidentali est una meta terrea de novo erecta, et sic predicte possessiones Twne et Stepbanbaza vocate, per dictas metas distincte . . et separate, a parte orientali cessit predictis . . sanctimonialibus, a parte vero occidentali nobilibus de Stepbanbaza remanente perpetuo possidende; predictam autem viam, que procedit a Twne ad Gumulcli, predicti fráter Ladislaus procurator predictarum . . sanctimonialium auctoritateprocuratoria, et prenominati nobiles de Stephanliaza personaliter, tam iobagionibus ipsorum . . sanctimonialium quam dictorum nobilium communem fore commisissent, ita, quod una pars alteri super ipsam viam molesciam facere non auderet. Dátum secundo die festi nativitatis beati Johannis Baptiste, anno domini M° CCC° XL m o septimo. Két példányban, sárga és zöld selyemszálakon függő pecséttel. Eredetije az orsz. lt. kincst. oszt. Mon. Poson. 16. oszt. dipl. t. 3920. Közli : Kovács N,
