Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. IV. (1340–1346) (Budapest, 1884.)
Laurencio filio Johannis de Hysfalva et Arach filio Pauli de Zlauckfalva hominibus vestris nostros homines . . Nicolaum subnotarium nostrum pro parte eiusdem Arnoldi actoris, et magistrum Anthonium clericum de choro nostro pro parte annotati fratris Johannis prioris de Lehnich transmisimus pro testimoniis . . qui quidem . . ad nos reversi nobis . . retulerunt isto modo, quod ipsi unacum eisdem partibus in dictis octavis sancti Martini confessoris iam preteritis accessissent ad faciem possessionis Ztragar et silve Feketeerdew . . et easdem vicinorum et commetaneorum ipsarum universarum legitimis convocacionibus factis et eisdem presentibus, exhibito prius inibi dicto privilegio domini Ladislai condam regis Hungarie in specie, per metas in ipso privilegio contentas taliter reambulassent: quod primo incepissent in loco ubi quidam fiuvius Egerpatak vocatus ab occidente versus orientem currens intraret in alium fluvium Poprád nuncupatum, et ibi olim meta terrea fuisset, sed per vehementem aque transitum ut dicitur nunc destructa haberetur, et deinde iuxta eiusdem domini Ladislai regis privilegii continenciam per dictum fluvium Egerpatak supra transivissent usque ad metas saxonum de villa Bela. et easdem metas post se invicem contiguatas declivo modo transeundo intraret in fluvium similiter Bela vocatum, in quo supra ascendentes et per adduccionem ipsius Arnoldi per magnum spácium usque ad quandam viam euntes, quam idem Arnoldus olim semitam versus montem Penjn ducentem fore asseruisset, predictus vero fráter Johannes prior non ipsam viam pro dicta sémita litigiosa versus Penyn ducente fuisse, sed annotatam semitam olim circa quoddam molendinum eiusdem Arnoldi et fratris sui multo inferius prenotate vie per ipsum Arnoldum ostense fuisse existere contradictorie asseruisset, ubi tamen ipsi nullám semitam vidissent pro nunc apparere, de qua quidem aqua ipsi ad eandem viam euntes et versus dictam silvam Feketeerdeu similiter per demonstracionem eiusdem Arnoldi transeuntes, in transitu ipsorum . . Nicolaus plebanus Budensis civitatis ipsis occurrendo dixisset, quod memorata via quam sepedictus Arnoldus pro annotata sémita, fuisse assereret, inter metas possessionis sue Berbarn vocate transiret et nunc ipse super metis dicte possessi onis
