Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. IV. (1340–1346) (Budapest, 1884.)

1344. MART. 18. 407 Benedictum papam XII. predecessorem nostrum editas unam provinciám facere dinoscantur. nos considerantes quod ad reformandum et restaurandum alienata monasteria possessiones bona et iura eorumdem in regno predicto, et quevis alia negocia ad bee opportuna prosequendum, personarum dicti ordinis eiusdem regni communis accio et prosecucio earum communibus sumtibus non solum utilis, sed eciam utpote neces. saria dinoscitur, et quod per hec ad predicta reoccupanda celerius via paracior patefiet, huiusmodi et aliis consideracionibus et causis inducti, auctoritate apostolica statuimus et eciam ordinamus, quod universi abbates et priores abbates proprios non babentes, necnon abbatisse monasteriorum et locorum dicti ordinis huiusmodi provincie sic per easdem constituciones statute ipsorumque conventus ad reformandum restaurandum et recuperandum alienata monasteria. possessiones, bona, et iura eorumdem, ut premittitur occupata et detenta in regno predicto, et ad singula cum hec opportuna communiter et communibus sumtibus nunc et in posterum procuratores communiter constituere ad negocia gerenda et eciam prosequenda locorum dicti ordinis eiusdem regni ac pro singulis eorumdem communiter agere et defendere perpetuo teneantur, quodque presidentes capitulis dicti ordinis in dicta provincia celebrandis presentes et futuri, omnes et singulos abbates priores abbatissas et conventus predictos, ad statum et ordinacionem predicta servandum necnon contribuendum in ipsis expensis secundum eorum cuiuslibet exigenciam facultatum pro huiusmodi causis et negociis prosequendis per censuram ecclesiasticam apostolica auctoritate compellant et compellere valeant, quibusvis constitucionibus apostolicis contrariis nequaquam obstantibus, per quas premissa et ipsorum presidencium iurisdiccionis explicacio in eisdem impediri possint seu quomodolibet retardari; seu si aliquibus communiter vei divisim a sede apostolica sit indultum, quod interdici, suspendi, vei excommunicari non possint per literas apostolicas, non facientes plenam et expressam ac de verbo ad verbum de indulto huiusmodi mencionem. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrorum statuti et ordinacionis infringere vei ei ausu temerario contraire; siquis autem