Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. IV. (1340–1346) (Budapest, 1884.)
idem Iwaii titulo sui iuris ab eisdem filiis Pauli requirit cum terris arabilibus, ad eosdem filios Pauli pertinere dinoscatur . . qui quidem bomines vestri et nostri ad nos redeuníes nobis taliter retulerunt, quod iuxta continenciam literarum ipsius comitis Pauli iudiciariarum in octavis Omnium Sanctorum proxime preteritis ad faciem memorate possessionis Barakcba accessissent, et predictus Iwan per Nicolaum filium Jacobi procuratorem cause sue ex vicinis et commetaneis eiusdem possessionis Barakcha et specialiter illius possessionis quam ipse Iwan suam esse asserit, Stepbanum filium Vgud de Ygudhaza, Laurencium de Barakcba, item Tbomam filium Iwanka et Nicolaum ac Stepbanum filios Jacobi de Barakcha et alios numero triginta nobiles, item quadraginta communes homines pro testimoniis adductos, in facie memorate possessionis statuisset, qui ad eorum conscienciam attestati exstitissent quod ipsa sessio litigiosa per ipsum Iwan filium Bende in causam deducta ipsius Bende fuisset et ad ipsum legitimo iure pertinuisset et nunc ad eundem Iwan eodem iure pertineret; item in eodem termino predicti filii Pauli, Iwanka et Thomam de Pel, Andreám et Ladislaum de Kywrtb, Johannem et Dominicum filios Iwan et Paulum filium Ygad nobiles de Ygadhaza et alios nobiles numero nonaginta, ac tredecim sacerdotes, item communes homines centum et quatuordecim in facie eiusdem possessionis commetaneos et vicinos statuissent, qui ad eorum conscienciam per homines vestros requisiti testificati in hunc modum exstitissent, quod ab eo tem pore quo memorie eorum ex stare potuisset, predicta sessio litigiosa cum terris arabilibus per dictum Iwan ut in causam ut premittitur iam deducta, ipsorum filiorum Pauli fuisset el «emper ad partém ipsorum Stephani et Nicolai et ad ipsos pertinuisset et nunquam ad alios pertinuisse percepissent, Dátum in crastino festi beati Martini confessoris, anno domini M° CCC° XL m o secundo. Papíron, zárlatán pecsét maradványaival; eredetije a N. Muzeumban. Közli: Tagányi Károly.
