Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. IV. (1340–1346) (Budapest, 1884.)

qui ad nos reversi . . retiilerunt, quod feria tercia proxima post dominicam Ramispalmarum accessissent ad prescriptas possessiones Mybalfelde et Iwachnolch vocatas, vicinis et commetaneis earumdem legitime convocatis et eis presentibus, easdem reambulassent per veteres metas suas et antiquas, eciam novas iuxta veteres erigendo, reambulatasque cum earum . . pertinenciis . . statuissent prescriptis magistris Peteu filio Petri et Stephano filio Beke perpetuo possidere nullo penitus contradictore existente; quarum quidem possessionum metas .. hoc ordine distinctas retulerunt: quod príma méta incipit in una valle que ad occidentem separat terre Kyskolch, ad orientem terre Mybalfelde, supra qiiam vallem versus orientem est una meta terrea de novo erecta, et iungitur terre Nyhynolch, que est a parte meridionali, iuxta quam progreditur versus orientalem, pervenit ad unam metam terream novam que ad aquilonem separat terre Mybalfelde, ad meridiem terre Nyhynolch, adbuc tendit versus orientem, pervenit ad unam vallem iuxta quam ab occidente est una meta terrea, directe trausit ipsam vallem versus orientem, pervenit ad unam vallem 11011 latam vulgo Horpah dictam, in eadem longe eundo versus orientem . . ascendit, in capite eiusdem vallis est una meta terrea, deinde directe currit versus orientem, pervenit ad unam vallem. ad unam metam relinquit terram Nychynolch, iungitur terre Tysinolcb, iuxta quam progreditur versus orientem ad unam metern terream iuxta rivulum positam prope viam et pontem, que meta terrea ad aquilonem terre Mybalfelde, ad meridiem terre Tysinolcb separat et distingit, deinde ibidem sálit viam, directe tendit ascendendo de valle versus orientem ad montem, pervenit ad tres monticulos qui ad meridiem terre Tysinolch, ad aquilonem terre Mybalfelde separant et distingunt, de quibus directe versus orientem cadit ad unam vallem in qua est una meta terrea antiqua et altéra nova, ibi relinquit terram Tysinolch et iungitur terre Abranchukolch que remanet ad meridiem, in ipsa valle versus orientem longe eundo supra finem vallis est una meta terrea nova, de qua ascendit montem ad orientem, pervenit ad unam viam magnam Varasuth dictam, iuxta quam est una meta terrea, ibi relinquit terram Abranchukolch et iungitur terre Habronuk, in qua via longe currit ANJOUKORI OKMÁNYTÁR. IV. KÖTET. 2