Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. III. (1333–1339) (Budapest, 1883.)
transmisimus . . qui quidem homo vester demum ad nos rediens nobis retulit eo modo, quocl ipse feria quarta proxima ante octavas nativitatis sancti Johannis Baptiste iam preteritas accessisset ad faciem dicte possessionis Apaty et eandem . . per suas veras metas et antiquas reambulasset reambulatamque cum omnibus utilitatibus . . nullo contradictore apparente prefato magistro Stephano speciali notario vestro iuxta continenciam prescriptarum literarum vestrarum statuisset perpetuo possidendam, et prefatus homo vester coram nobis comparendo premissa sicut dictus homo vester nobis consequenter affirmavit. Dátum feria quarta proxima post dictas octavas nativitatis sancti Johannis Baptiste, anno supradicto. Nos siquidem huiusmodi peticionibus ipsius magistri Stephani speciális notarii nostri annuentes tam predictas literas nostras patentes super ipsa possessione Bura confectas quam eciam dictas literas rescripcionales prefati capituli ecclesie Agriensis legitime et consvetudinarie emanatas presentibus transscribi fecimus seriose et easdem in formám privilegii nostri presentibus redigi ad perpetuam rei stabilitatem fac-ientes ratificamus acceptamus approbamus,. revocatisque et memori mente retentis fidelitatum sinceris obsequiis eiusdem magistri Stephani a plurimis iam retrolapsis temporibus per eundem nobis exhibitis prenominatas possessiones Bura et Apaty vocatas sic legitime ut premissum est ad eundem magistrum Stephanum devolutas sibi et suis heredibus.. auctoritate regie maiestatis perpetuo possidere et habere confirmamus. In cuius confirmacionis memóriám firmitatemque perpetuam presentes concessimus literas duplicis sigilli nostri novi et autentici munimine roboratas. Dátum per inanus . . magistri Tathamerii Albensis ecclesie prepositi aule nostre vicecancellarii . . anno domini Millesimo CCC m o XXXmo quinto, sedecimo kalendas Septembris, regni eciam nostri anno similiter XXXm» quinto; venerabilibus stb. *) *) L. föntebb 125. sz. a. az egyház- és országnagyok neveit azon külömbséggel, hogy itt a boszniai püspöki szék üresnek mondatik, Dénes királynői étekfogó-mester czímei között pedig a szörényi bánsági czím elő nem fordul.
