Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. II. (1322–1332) (Budapest, 1881.)
dictos scisrnaticos ante omnes alios cum suis transeuudo exercitui uostro transitum seu vadum securum preparavit; ubi studio fidelissimo castrum Machou cum suis viribus et actibus bellicosis in maiori parte occupavit et sic grandis matéria et causa scandali nostri regni mediante eiusdem magistri Nicolai fi deli ministerio quodam modo est sedata; ceterum dum quidam barones theotonici de Austria prebentes auxilium Andree filio Gregorii nostre maiestati rebellanti confinia regni nostri invasissent civitatesque et oppida quamplurima ac fidelium nostrorum possessiones hostili invidia perflati crudelitate tiranuica devastassent et penitus desolassent, idem magister Nicolaus zelo fidelitatis armatus cum suis et quibusdam aliis fidelibus nostris in occursum eorumdem bostium nostrorum processit et cum eis viriliter dimicavit; in quoquidem conflictu deus ulcionum et dominus exercituum ex alto prospiciens ipsi magistro Nicolao triumphum contulit et victoriam laudabilem peroptatam; ubi ceteris tbeotonicis prostratis et cesis sex barones potentissimos scilicet Scedeker Gelleuser Pronnar Pregnar Wyrdusmodar et Pregliamar nominatos et strennuos milites partis adverse captivavit, quos cum dextrariis vexillis et armis militaribus in signum victorie nostre maiestati presentavit, per quod status regni, regalis honor et impérium nostrum non modicum sumsit incrementum; preterea cum Matheus filius Petri de Trenchul quondam infidelis noster in infidelitate sua vitám finivisset, ipse magister Nicolaus cum suis in terram dicti Mathei inmediate potenter primus intravit et antequam nos supervenissemus quatuor castra eiusdem Mathei, Opon Grogh Preuge et Baymach vocata, ingenio proprio et probitatis sue milicia occupavit, que tandem nostre maiestati fideliter assignavit, per quod omnes alii castellani eius non confidentes posse nobis resistere ad nostram venire gráciám necessario sunt coacti, et sic tenuta ipsius Mathei post dei adiutorium ipsius magistri Nicolai fideli servicio et laudabili probitate extitit nobis recuperata et nostro regimini subiugata . . Dátum per manus discreti viri magistri Ladizlai prepositi ecclesie Albensis aule nostre vicecancellarii dilecti et fidelis nostri, anno domini M° CCC° XX 0 tercio, quarto kalendas Április, regni autem nostri anno similiter vigesimo
