Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. II. (1322–1332) (Budapest, 1881.)

per omnibus causis que inter ipsos . . vertebantur usque modo, ut omnis contencio et controversia inter ipsos sedaretur, taliter inter se concordassent, quod idem Thomas filius Gorrardi, Zebegne, Philippus, Nicolaus, Michael et Bartholomeus quandam particulam terre ipsorum in terris Maraza et Tarkan vocatis habitam in comitatu de Zemlyn existentibus metis infrascriptis et (így, ab helyett) aliis particulis ipsarum terrarum Maraza et Tarkan distinctam . . dedissent . . eisdem Donch et Ladislao . . iure perennali . . possidendam . . Mete vero eiusdem particule terre quibus ab aliis terris distingitur, prout dicte partes coram nobis recitarunt, hoc ordine exprimuntur, quod prima meta incipit ubi tres mete trium villarum invicem coniunguntur, videlicet Tarkan, Cherney et alia Tarkan vocatarum, de quibus egreditur versus partém orientalem ad quendam meatum aque Tyza vocate, et ibi reflectitur in ipso nieatu aque versus partes meridionales et procedit usque ad unam magnam viam que de Tarkan ducit versus villám Salamon vocatam ad partém orientalem ubi sunt due mete terre de novo erecte ex utraque parte ipsius vie posite, et inde procedit in eadem via ad latus cuiusdam permissorii quod vulgo erehtuen (így) dicitur, abliinc procedendo cadit in portum aque Thicie qui Soureu nuncupatur, de quo procedit contra meatum fluvii Thicie ex utraque parte usque ad Sourew in diversis locis metis terreis appositis, de eodem Sourew procedit supra inipsa aqua Thicie usque ad metas terre filiorum Rezee ubi terminatur . . Dátum in dominica proxima post quindenas beati Michaelis archangeli, anno domini M° CCCmo XXmo quarto. Az egri káptalannak 1342-ben »in quindenis Nativitatis beate virginis« »presentibus .... lectore, Martino cantore, Johanne custode dominis, Johanne de Borsod, Dominico de Abawyuar, Dávid (le Zabouch, Jolianne de Pata, Petro de Heues nico archidiaconis» » magister Thomas filius Ladislai de genere Baxa« részére kiállított átiratából, melynek eredetije megvan az orsz. lt. kincst. oszt. N. B. A. 861. 14. dipl. ltár: 2265. Közli: Nagy Gyula.