Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. II. (1322–1332) (Budapest, 1881.)

eodem monticulo versus septemtrionem cadit in quandam semitam et in eadem sémita vádit ad quoddam molendinum in rivulo qui ruit de Kübli et idem rivulus descendendo separat ipsam terram a possessionibus magistri Joliannis antedicti et sic terminatur . . Dátum feria sexta proxima ante festum beati Micbaelis archangeli, anno domini M° CCC° vigesimo quarto. A pécsi káptalannak 1335. dec. 4-ki átiratából, melynek eredetije megvan az orsz. ltár kincst. oszt. N. R. A. 935. 9. dipl. ltár : 2260. Közli: Yincze Gábor. 147. 1324. oct. 3. I. Károly király Farkasfölde és Kövesd Győr vármegyei birtokokat, Dezső királynői országbírótól elvévén, Vönöczki Simon fia István özvegyének visszaadatni rendeli. Karolus . . rex . . universorum noticie harum serie' volumus pervenire, quod licet magister Desev filius' Dionisii dicti Ewz iudex curie domine regine consortis nostre karissime quasdam possessiones Parkasfeld et Kwesd vocatas in comitatu Jauriensi iuxta fluvium Raba existentes nomine possessionum liominis sine berede decedentis sibi a nobis dari et perpetuo conferripostulasset quas nos ignoranter sibi contulissemus, tandem tamen quia nobilis dominaElizabeth nominata filia Johannis filii Alexandri relicta scilicet Stephani filii Simonis de Yenyzk filium suum parvulum Stephanus nuncupatum ab eodem Stephano marito suo procreatum portans in ulnis unacum predicto magistro Desew imo ducente eodem ad nostram presenciam accedendo in privilegio capituli ecclesie Jauriensis nobis in specie exliibito dimidietates dictarum duarum possessionum tempore contractus sponsalium cum eodem Stephano marito suo celebrati sibi et eidem Stephano marito suo per eundem Johannem patrem eius pro clenodiis perpetuo datas et collatas declaravit, voce credula et certitudine non vacua affirmando mortuo Ugrino filio unico eiusdem Johannis fratre eiusdem domine per predictum patrem suum adliuc viventem alias dimidietates dictarum duarum possessionum sibi donatas extitisse, nos igitur de regia benignitate ex qua singularis iusti-