Bullae Bonicacii IX. P. M. IX. Bonifác pápa bullái. 1396–1404. (Budapest, 1889. Mon. Vat. Hun. I/4.)

perceptis, et in expensis in huiusmodi causa legitime factis comdemnatus extiterit, sententiam reportavit, et super executione sententie, que nulla provocatione suspensa in rem transivit iudicatam, et restitutione fructuum et satisfactione expensarum huiusmodi, que quidem expense ad certam florenorum auri summám taxate fuerant, nostras ad vos sub certa forma literas impetravit. Cum autem, sicut eadem petitio subiungebat, lite huiusmodi adhuc indecisa pendente dilectus filius Paulus Besculv de Zereth, qui se gerit pro clerico Vesprimiensis diocesis, in dictis canonicatu et prebenda se intruserit, illosque similiter detineat indebite occupatos, ipseque Johannes dubitet, ne aliqui alii in ipsis canonicatu et prebenda se iam forsan intruserint, vei imposterum se intrudant, pro parte dicti Johannis nobis fűit humiliter supplicatum, ut providere sibi super hoc de benignitate apostolica dignaremur. Nos itaque huiusmodi supplicationibus inclinati Discretioni vestre . . . mandamus, quatenus ... in huiusmodi executionis negotio tam contra eundem Stephanum, quam contra quoscunque alios in dictis canonicatu et prebenda iam forsan intrusos vei imposterum intrudendos, quoad possessionem duntaxat eorundem canonicatus et prebende ipsi Johanni tradendam, perinde procedatis ac si sententia ipsa contra eos lata fuisset. Dátum Romé apud Sanctum Petrum Kalendis Octobris Anno Octavo. XLIX. 1397. 1. Octobris. Osvaldo Nicolai canonicatum ecclesiae collegiatae Aradiensis confert. (Anni VIII. Liber 69. f. 15$.) Bonifacius . . . Dilecto filio Preposito ecclesie Cenadiensis salutem ... * Dudum siquidem dilecto filio Blasio Thome, canonico ecclesie sancti Martini de Orod, Cenadiensis diocesis, de canonicatu et prebenda ecclesie Waradiensis, tunc certo modo vacantibus, per nostras literas mandavimus provideri, volentes inter cetera, quod ipse Blasius, quamprimun possessionem ipsorum canonicatus et prebende ecclesie Waradiensis foret pacifice assecutus, eosdem canonicatum et prebendam ecclesie sancti Martini, quos tunc temporis obtinebat, . . . dimittere teneretur. Cum itaque propterea dicti canonicatus et prebenda ecclesie sancti Martini vacare sperentur in brevi, Nos volentes dilectum filium Osualdum Nicolai, clericum Cenadiensis