Georgius Pray: Epistolae procerum regni Hungariae I. (Bécs, 1805)

divina permissione appropinquare coej jsset, fuerimus coacti, cum liberis nostrir serenissimis, totaque curia nostra repente cedere, et ad regni nostri confinia, tamquam ad loca tutiora confugere. Cum autem hic constituti essemus, multa et gravia, vehementerque urgentia negotia ex regno nostro Bojhemiae supervenere, quae profecto nobis non parvam molestiam, et turbationem peperere, et, dum diu anxii dubiique essemus, quo pacto rebus tam necessarjis salutari aliqua pro. visione absque nostra illuc profectione mederi possemus, tandem omnibus módis visum fűit nobis necessaiium, et negotiis hujus incliti regni nostri in pacato, et tranquillo statu relictis, illuc in medio ipsorum una cum serenissimo Domino Ludovico filio nostro carissimo proficiicamur, prout et ipsi nobis jam multis vicibus extrema quadam necessitate ad id inducti per crebros , et insignef eorum oratores communi consilio summa humilitate supplicarunt, et usque adeo, ut, nisi celeriter rebus eorum nostra praesentia pariter et auctoritate succurreremus, actum esset de ipsis, Ad quam quidem eorum Supplicationem et propter loci vicinitatem, et propter pi aesentis temporis pestilentiae periculum, et propter ul^timam quandam eorum necessitatem jnclinati, statuimus omnino in praefatum re-