Georgius Pray: Epistolae procerum regni Hungariae I. (Bécs, 1805)

praestiturum , quam ut eo libentius suscipiat, et partém laborum , et onerís nostri subeat, cmni gratia et benefieio nostro nobis obnofcium reddere voluimus, et licet idern Serenissimus Ludovicus rex nobis, et eisdem Serenissimis űliis nostris carissimis sit arctissimo vinculo sanguinis constrictus, tamex sanguinis propinguitate quam ex communieatione et eonnubio ipsius cum Serenissima Maria íilia nostra, et eorundem íiliorum nostrorum sorore dulcissima, nihilominus visceribus primae charitatis eum complectentes, cupientesque ipsum adhuc arctiori vinculo nobis, et eisdem filiis nostris constringere, et in mutuo amore devincire, eos ad invicem habita super hoc prius matúra deiiberatione, et consensu Serenissimorum Principum , et Dominorum Wladislai Hungáriáé et Bohemiae regis, patris, et Sigismundi Poloniae regis etc. patrui ejusdem regis Ludovici , motu proprio, et ex certa no«tra scientia , ac de plenitudine potestatís nosti ae Caesareae , praefatum Serenissimum regem Ludovicum in ülium nostrum arrögamus, et in familiam nostram Austriae adscribimus , et numero eorundem íiliorum nostrorum aggregamus , et tenoré praesentium adscribimus, sine tamen praejudicio successionis eorundem Serenissimorum Principum Don Caroli, et Infantis Don Ferdinandi, ac sororuru guarum, iiliarum, et nepotum nostrorum charismoruoi,