Georgius Pray: Epistolae procerum regni Hungariae I. (Bécs, 1805)

5o. Caesar, habito cum Hungáriáé ít Poloniae regi* hus congressu, Virnnam cum eisdem profectus, Ludovicum Wladislai filium, famíliám Austriacam cooptat, eumque Sacri Imperii Vicarium constituiu Maximilianus etc. Considerantes immensa divinae Majestatis in nos beneficia, quibus praeter tantorum natalium conditionem, etiam tot amplissimis dominiis, et regnis condecoravit, ac etiam ad sublime humani generis fastigium nos evexit, ingrati omnino, et irrecordes merito censeremur , nisi, quantum in nobis est, ea omni solicitudine nostra respondere eidem studeremus. Et licet instituti nostri semper ab ineunte aetate nostra fuerit, meliorem partém cursus nostri, servitio Omnipotentis Dei impendere, et causam ganctissimae fidei ejus suscipere , et incuria, vei malo fato superiorum temporum ei ademta viribus et sanguine nostro proprio recuperare, et illa, quantum nempe nobis tribuisset, adaugere, sed vei in propulsandis nostris, vei nostrorum injuriis, quae nobis undequaque assidue inferuntur , vei inimico humani generis rem impediente, nunquam hactenus hujusmodi voti nostri compoíes fiei i potuimns, et cum jam in diebus processerimus , et etiam varia belJorum mole adhuc premimur, nec et finem eorum, et terminum vitae nec nobis scire liest,