Jakab Elek: Oklevéltár Kolozsvár története első kötetéhez. I. (Buda, 1870.)

acquisicionis, contra eosdem habuerint, Id in raedio Ciuitatis nostre predicte Judicisque et Juratorum prefatoriun presencia, legittime exequantur, Ubi vero aliquis, de ipsorum Judicio non contentus, se 111 causa sua oppressum senserit et grauatum, extunc remoto quolibet grauamine ab eorum Judicio ad Sedem Bistriciensem, et abinde si opus fuerit sibique placuerit, a prefata sede Bistriciensi ulterius, ad Sedem Cibiniensem ubi omnes, et quaslibet causas per appellacionem inibi deuoluendas, fine debito, ulteriori appellacione, protraccione et examinacioiie, quibusuis penitus cessantibus ac remotis, terminari volumus et finiri, possit licité, et valeat remoto quolibet obstaculo appellare, Juxta eiusdem Ciuitatis nostre Coloswar vocate, antiquam priuilegiatam presentibusque de novo iam concessam libertatem, Volumus autem ut ydem Judex et Jurati ac Seniores sedium Bistriciensis uel Cibiniensis ad quos per appellacionem causam uel causas huiusmodi deuenire et deuolui contigerit, non obstante ulteriori appellacione seu prouocacione quorumcunque in huiusmodi causa uel causis earumque Articulis fi nem debitum et decisiuum facere debeant et teneantur, Preterea volumus et firmiter obseruandum stabilimus, ut nullus extraneus, aut forensis cuiuscunque Status conditionis uel preeminencie existat, per literas Capitulorum Conuentuum et Judicum nobilium quorumcunque et generaliter quasuis personas forenses ac extraneas quacunque dignitate Jurisdictione officio simplicitate seu nobilitate fungentes contra predictos Ciues Hospites Incolas et Ilabitatores prefate Ciuitatis nostre Koloswar, uel eorum alterum, aut ex eis aliquem Super factis et negocys in eadem Ciuitate actis seu exortis, more et ad instar libertatis Ciuium Ciuitatis nostre Budensis, testimonium aliquod facere valeat atque possit, modo forma et racionibus quibuscunque Ut igitur omnia et singula premissa, ex deliberacione nostra Regia, Prelatorumque Baronum et Procerum Regni nostri, ad Id accedente maturo Consilio concessa, robur optineant perpetue íirmitatis, Nec per quempiam successu temporum possint aut valeant quauis de Causa, in irritum retractari, Presentes eisdem Ciuibus nostris concessimus literas nostras priuilegiales pendentis et autentici Sigilli nostri noui dupplicis munimine roboratas, Dátum per manus Reverendi in X-sto Patris Domini Eberhardi predicta Dei et Apostolice Sedis gracia Episcopi Zagrabiensis, Aule nostre supremi Cancellary nostri fidelis dilecti, Anno Domini Millesimo, Quadringentesimo quinto sexto nonas July [jul. 2.], Regni autem nostri Anno decimo septimo Reverendissimo et Venerabilibus in X-sto patribus, Dominis Valentino titul. sancte Sabine, sacrosancte Romane ecclesie presbitero Cardinali, ac Ecclesie ') E kiváltságlevél ugyanez évben és napon még egyszer a király által kiadatván : ott e szó után ,quibuscunque' még e czikk lön beigtatva : ,Item Sacerdotem in eorum plebanum de communi libere eligentes voluntate sicut in alys nostris Civitatibus liberis est consvetum, Cui omnia Jura de Jure debita administrare tenebuntur. Ut igitur sat'. E kiváltságlevél pecséte zöld és veres zsinoron függ, pléh tokja van, s a pecséten mind a király életnagyságú képe dombor nyomással, mind Magyarország czímere legépebb állapotban van meg. Látható J. 13. alatt, a pecsét a RAJZOK kötete illető tábláján.