Nagy Imre–Páur Iván–Ráth Károly–Véghely Dezső: Hazai okmánytár. Codex diplomaticus patrius II. (Győr, 1865.)

latum fuisset manibus nostris Regys deuolutarum pro ipso domino Benedicto preposito, et per eum demetrio filio Nicolai de Alsowuadkorth Archiepiscopali patruelj fratre, necnon Jacobo dicto Sas de Accha. Sororio suis ac eorundem demetry et Jacobi heredibus et posteritatibus vniuersis. rite factis confectas. tenorum subnotandorum, Supplicans exinde idem dominus Benedictus prepositus suo et dictorum demetry ac Jacobi nominibus. nostre celsitudini humiliter et deuote. vt ipsas litteras ratas gratas et acceptas habendo. nostrisque litteris priuilegialibus verbaliter inseri et conscribifaciendo pro ipso, ac dictis demetrio et Jacobo Ipsorumque demetry et Jacobi heredibus perpetuo valituras Innouaudo confirmare dignaremur. Quarum quidem litterarum nostrarum prime tenor is est. Nos Sigismundus dei gracia Romanorum Rex semper Augustus Ac Hungarie dalmacie Croacie etc Rex Memorie commendamus perpresentes Quod nos qui ex suscepti Regy dyadematis fastigio diuinitus nobis credito cunctorum nobis fideliter obsequencium merita equo libramine metiri debemus, eosque exinde digne remuneracionis brauio premiare. Consideratis vti Regiam decet excellenciam et in armario nostri pectoris digne recensitis pure fidei zelo, et intemerate fidelitatis constancia, ac innumeris obsequiorum laudis preconio extollendis meritis virtuosis gestis, et acceptis conplacencys, quibus fidelis noster deuotus dilectus venerabilis vir dominus Benedictus ecclesie Alberegalis prepositus Sedis apostolice prothonotarius Consiliarius nostre maiestatis speciális a diuturnis temporum pretereuncys,subdiuersitatelocoruinettemporum, in diuersis et varys nostris arduis agendis, precipue vnionem et reformacionem status sancte matris ecclesie, pestiferique scismatis quod in ecclesia dei nimisdiu viguit extirpacionein summc tangentibus, que largiente altissimi clemencia, in breui ad finem votiuum deduci speramus, in diuersis mundi, et presertim Lombardié Almanie Arrogonieque et francié Regnorum presentibus partibus persone et quibuscunque rebus suis non parcendo, in conspectu nostre maiestatis, diuersorumque mundi principum Ecclesiasticorum videlicet et secularium, nostre sublimitatis ad honorem se nobis gratum reddidit valde et acceptum, et in antea