Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 7. (Budae, 1842.)
ex :genle iuslitia, cl crescenle ipsius contumacia, vellemus procedere viis et remediis opportunis. Quia vero sepedictus Bernabo, prout veridica dicti Comitis relatione comperimus, pia mansuetudiuis riostre monita surda aure pertrausiens, premi >sa adimplere contempsit, et sic in sua contumacia spiritu permansit et permanet indurato, nobisque et sacrO Imperio non obedit, nec erubuit, nec erubescit promissorum, que nobis fecit, — continendam pertinaci negligentiam preterire, omnium electorum principum tam ecclesiasticorum, quam secularium accedente consilio, quorum rata sententia liquido definiuit, quod ipse Bernabo aduersus honorem sacri imperii, manifeste deliquit, ipsum animo deliberato, non per errorem , aut improuide , sed de certa nostra scientia, ab omnibus vicariatibus, quos pro nobis et sacro Imperio hactenus gessisse dinoscilur, priuamus, ac deponimus ab eisdem, adimentes omnem potestatem, auctoritatem, et bagliam, quibus quauis ratione vel causa nostris et sacri Imperii vice et nomine fretus est hactenus, aut fungi poterat. quouismodo, omnes etiam et singulas literas. quas desuper a nostra maiestate, aut quouis alio obtinuisseprobatur, in omnibus suis tenoribus, sentenliis, punctis- et clausulis, de verbo ad verbum prout scipte sunt, eiiam si de his lure vel consuetudine in in presentibus deberet mentio fieri specialis, aut tenor earum ex integro deberet in presentibus contineri, de certa nostra scientia et de Imperatorie plenitudine potestatis reuocamus, eumque velut nostruqi et Imperii sacri rebellem, et hostem publicum estimamus. Nec non auxiliatores, violatores complices et subditos ipsius, et omnes simpliciter eidem, cuiuscunque nobiiitatis, status, gradus nationis seu
