Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

gesehen von den historisch-ethnographischen Yerhaltnissen dieser beiden, jetzt so weit auseinander wohnenden Volkerschaften , zu der Annahme einer nrspriinglichen Verwandschaft derselben gefiihrt; wenn gleich auch manche sich dagegen erhoben haben," Fer. H. Miiller. 1. c. §. 40. Magnae Hungariae incolarum vero idioma idem fuisse, quod est Magjarorum, communi Itinerantium consensu probatur: Frater Julianus : Invenit eos supra Bulgariam iuxta fluvium magnum Etil. — Omnino habebant jHungaricum idioma; et intelligebant eum et ipse eos. 1. c. Joan. Plan-Carpinus: Idioma Paschatir et Hungarorum idem est. 1. c. Aeneas Silvius: Noster Veronensis, quem supra diximus, retulit nobis: populos in Asiatica Scythia sedes habere, rudes homines, etidolorum cultores , quorum eadem lingva sit cum Hungaris Pannoniam incolentibus. 1. c. B. Herberstein : Juharos in hunc diem, aiunt, eodem cum Hungaris idiomateuti; quod an verum sit nescio: nam etsi diligenter inquisiverim, neminem tamen eius regionis hominem ^Moscoviae} habere potui, quocum famulus meus, lingvae hungaricae peritus, colloqui potuisset." 1. c. Cf. de admir. Hung. aquis p. 188. Samoscius: Ex vetere illa Magyarum patria Legatus Constantinopoli cum Europaeo Ungaro, a Caesare Rudoipho, ad Turcas misso, habito ultro citroque colloquio dixit; — orator Caesareus etc. 1. c. Joan.Adamus Schall: „Patere Societate, natione Hungarus ad Tartaros venumdatus, retulit se in patriam euectum essej reperisse se ibidem