Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

Kio nominatam; deinde transierunt alpes, tandem devenerunt in confinium regni Pannoniae, ad terram, quae nunc Erdel vocitatur. Inuitis gentibus memoratis." P. II. c. I. §. 26. Confirmant itineraria Seculi XIII. Frater Julianus (Jngaros, quosquaerebat, invenit iuxta fluvium magoum Ethil. Qui eo viso , et quod esset CJngarus intellecto, inadventu ipsius non modicum sunt gavisi, circumdantes eos per domos et villas, et de rege ac regno Christianorum fratrum ipsorum fideliter requirentes. Sciunt etiarn per revelationem antiquoruin, quod isti Hungari ab ipsis descenderent, sed ubi essent ignorabant. Gens Tartarorum vicina est." 1. c. Fr. Joannes Plan-Carpinus: ,,A Tanai venimus tandem Etiliam, maximum flumen , est enim quadruplo maius, quam Sequana , et profundissimum, tendens in lacum, sive quoddam mare, quod modo vocant Hircan — Sed Isidorus Tocat illud mare Caspium. Postquam iueramus duodecim diebus ab Ethilia invenimus magnum flumen , quod voeant Jagag , et venit ab Aquilone de terra Pascatir descendens in praedictum mare. De illa regione Pascatir exierunt Hunni, qui postea dicti sunt Hungari. — Quod scio de terra Pascatir, scio per Fratres Praedicatores, qui fuerunt illuc ante adventum Tartarorum" I. c. p. 278 — 9. §. 27. Consentiunt Intinerantes posteriores: Veronensis: Exstat, inquit, adhuc altera Hungaria, nostrae huius, de qua sermo est, mater, lingva et moribus simiiis." Apud AeneamSilviuin Hist. Europae Cap. I. Pater de Societa te Jesu: „Et vero memoriac proditum est, Patrem deSocietale, natione