Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

§ 16. Gentibus, quales Uralenses nostrae fuerant, neque sedes fixae: loea nexu arborum tecta, cavernae, antra bospita, pascua pingviora , silvae alvearibus pleniores , latibula ferarum, aquae piscium, feracioracertalim quaerebantur. Frequentes illic fuisse migrationes, finesque, aliquo maiore numero cogente, facile desertos, aeque certum : nam cum nulla esset negotialio, nullusve inter ipsos commercio tuto, citra formidinem, seu terra seu mari locus, cumque singuli res suas et agros eatenus colerent, quatenus vitam psrce agerent, nec humum arbonbus consererent, facile sedes cum equis, pecudibusque suis, aliorsum transtulerant. — Migrationes ipsarum quatuor nos concernunt maxime: Chunorum, Ugorum alborum, Avarum, ac denique Ugrorum nigrorum, seu Magyarorum. §. 17. Chuni dicti Atri, antiquissimis teraporibus in modernam infusi Mongoliam, ante nativitatem Christi, ad paludem Baikal seu Lokiinoor in Chinensium-Calmucorum , ac Bokariorum conterminiis, fixere sedes ; Duce Esle — Te permultis Chinenses invasionibus depraedati; Seculo Christi primo ab his retrusi, partim a Mogolibus absorpti, partim in Tartaria magna sunt dominati. Hinc, a Tartaris Topais arctati, Saeculo quarto flumen Volgam transgressi, Alanis et Scjthis caesis, Visigothis fugatis, Ostrogothis, Herulis , Skirris etc. subiugatis, Valentiniani Imp. aetate, Daciam ac Pannoniam omnem insederant, Attila anno 401. rege electo, utrique Imperio imperitarunt. Ilio exstincto ad fauces Caucasias se retraxerant, in multiplices divisi stirpes ac cognationes. — Qui in Turfan permanserant , celebre Seculo VI-o ad montem 4'tay (aureum) Turcico nomine regnum ,