Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

magnam Hungariam" Cod. Dipl. Tomo IV. Vol. 1. p. 422. sqq. Eodem tempore Fr. Ascellinus itineris Joannis Plan Carpini socius: „Euntes per terram Comanorum, transivimus flumina quatuor magna: primum appellatur Neper (Dneper, Boristhenes) secundum Don (Tanais) tertium dicitur Volga, quartum nominatur Jaec (Jaik, Ural). Haec terra ab aquilone immediate post Russiam habet JVIorduynos, Bileros , id est ma°nam Bulgariam , Bostarcos , id est magnam Hungariam, post Bastarcos Parosytas, et Samogetas." Ibid p. 431 — 3. Anno 1252. Wilhelmus Rubruquis, Ludovici IX» Galliae regis ad Chanum Tartaro - Mongolum ablegatus , consentit, inquiens : „De Russia , de Moxel, ex maiore Bulgaria, etPascatir, quae est m a gna H u n gari a, et Kergis, quae omnes sunt regiones ad Aquilonem et plenae silvis, et aliis multis regionibus ad latus aquilonare, adducuntur eis (Tartaro-Mongolibus) pelles pretiosae multi gene* ris, quas nunquam viai in partibus nostris" Ibid. Vol. II. p. 265. Anno 1278. Simon de Keza, Ladislai III. R. H. Historiographus, dicit: „Scy thicum regnum comprehensione una cingitur ; sed in regna tria dividi : Bascardiam scilicet, Dentiam , et Magoriam. Ab orienteScythico regno Juhrianorum regnum, et post lioc Tarsiam (Tartariain) tandem Mongoliam iungi." Seculo XIV. Chronicon Budense Ms. quod explicit anno ante caedem Carolo Roberto R. II. intentatam (1328) „Avitas Hungarorum Sedes in Pascardiam , Dentiam, ac Magoriam dividi. Eodem tempore chronicon Thuroczii: Scythicam regionem una cingi comprehensione, sed in