Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

§. 2. Montis Ural iuga, humilibus initiis sub 50 o latitudinis gradu coepta, lentis passibus ad septuagesimuin latitudinis longitudinisue, ab Austro Boream versus, ascendunt. Amplitudine milliaria tercentena aequante, non item altitucline, quae etiam maxima pedes sexiesmille supra horizontem maris haud assurgit, praecipuis globi terraquei montibus accensenda. Planitiem vastissimarn, ad ortum et occasum , intersecant Gazae minerarum ac metallorum ditissimae, fontes aquarum uberrimi; accolarum corporis forma, mentis cultu, linguarum varietate, discrepantium sedes; a fluminibus Volga et Irtisch ex aequo fere distant. Russico continentur imperio. V. Heinr. Storch. Historisch - Statistische Gemiilde des Russischen Reiches. Riga 1797. VIII. 8. Th. I. S. p. 121. A. L. Schlotzer, allgemeine nordische Geschichte. Halle 1771. 4. p. 247. C. Ritter die Vorhalle Europaischer Volkergeschichten vor Herodotus um Kaukasus und an den Gestaden des Pontus. Berlin 1835. 8. p. 301. 475. §. 3 Nomen Ural recentius est; ortum Tartaris, oras has sub praepotenti Mongolum Tchingis-Chano invadentibns, debetur, ac cingulum ^Giirtel) denotat. Indigenis Baskiriis Syrth, petra, audit. Utrumque vero Russi comprehendunt vocabulo: Kamnenn-pojas petrosus cingulus. A eteribus Hyperboraeorum, Riphaeorum ac Sarmaticorum vocabulis comprehensus, diverso cum errore: Plinius ,,Riphaei montes, inquit, et assiduo nivis casu, pinnarum similitudine, Pterophoros appellata regio, pars mundi damnata a rerum natura, et densa mersa caligirie, neque in alio quam rigoris opere, gelidis^jue Aqtiilonis conceptaculis.

<

{ Hist Nat. I. IV. 20. Melas „Monles,