Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 4. (Budae, 1834.)

commissioni meae , quando eritis praesentes in vnum, respondit: quod licet secundum tractata in Wratislauia, in illum casum omnia, parentela excepta, deberent esse in statu in quo erat istud tractatum cum ipso; in illum cacum non foueret iniustitiam ipsorum ; de lioc tamen litteram dare noluit. Sed vere Domine mi, in quantum apparet, et ipsemet dicit, ipse est adeo autodatus de ipsis, quod ipse perquirit vias, quas potest, dissidendi ab ipsis cum honore sua, et vult vos in amicum habere; et tot bona loquitur de vobis in ista materia, quod apparet, quod ex corde vult amicitiam vestram. Quare pro Deo, Domine inuictissime, et si omnia non sint facta iuxta memoriale, quod mihi dedistis; tamen D. Dux et ego, seruitores vestri, vt melius potuimus , et sumus certificati, quod in visione mutua omnia habebunt finem iuxta voluntatem vestram, et honorem vestrum. Quare pro Deo non ditferatis visionem, vt celerius poteritis; nec aliquo modo contradicatis visioni, quam multum rex affectat, et locum et terminum remittit dispositioni vestrae multum reuerenter loquens de persona V. Maiestatis. Nam certo cor suum est vobiseum, et ab aliis discessisset, sicut plenius magis D. Dux ista et omnia alia V. explicabit Maiestati, et supplebit defectum meum , si aliquid minus plena scribo; cui, Domine mi fidem detis, tanquam iili, quem in istis negociis et aljs, honorem coronae vestrae tangenlibus, vidi super omnes alios fideliorem et diligentiorem, sicut alias explicaui V. Maiestati. Ego litteras parentelae alias dabo, quando consimiles reuersales mihi dabuntur, et alias non. Scriptum in Buda, die Domi-