Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 4. (Budae, 1834.)

Stephanus non venisset, nec misisset, per ipsps legitime vocatus, ideo ipsi, scilicet noster et dicti Conuentus liomines vna cum aliis probis viris, visuaJi consideratione considerando, vnam partjculam terrae de finp praedictae possessionis KvsCalu ad quatuor aratra considerando, de vna arbore pjri, iuxta litus fluuii Bodrugh exeunt. incipiendo versus partem occidcntalein direcle per signa metalia vsque ad finales metas consignando praefatae INobili Dominae relietae Ioannis reliquissent et statnissent possidere et tenere contradictione dieti Stephani et aliorum non obstante ; verum quia praealJegata terrae particula, ad ips^ quatuor aratra regalia se extendens, per praefa^os nostrum et dicti conuentus homines, de dictis possessionibus Zudy et Kvsfalu de portione scilicet ipsius Stephani, filii Ladislai, dicti Posar, praesentibus vicinis et commelaneis eiusdem, cum quibusliliet suis vtilitatibus, contradictione quoyumlibet non obslante, vt ex praedictis litleris ipsius Conuentus de laszow clare apparebat, praefatae nobili Dominae relictae loannis de Torna, sub praedictis metarum cursibus prima ratione statuta fuisse adinueniebatur, pro eo nos vna cum regni NoJjilibus, nobiscum in iudicio sedentil3us praeallegatam terrae particulam dictorum quatuor aratrorum, praescriptae Nobili Dominae modo. praemisso statutam, eidem nobili Dominae et per earn suis IiaerediJ^us eandem terram cum vniuersis suis vtilitatiljus et pertinentiis quibusJibet, ad eandem spectantil)us adiudicamus et comraittitmis in, perpetuum possidere, tenere, pariter et habere, sine praeiudicio iuris alieni. Tn culus rei memoqam, firmitatemque perpetuam praescntes eid^ift