Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 2. (Budae, 1833.)

fjrmantes, ct nos in medium ipsorum aduocantes , nobis eandem manifestantes, ipsam a nobis tanquam legitimo mediatore petierunt confirmari. Nos vero per eosdem, et per instrumenta taliter informati sententiam confirmantes, Dominum Martinum Praepositum saepefatum in medium nostri advocantes, eidem sententiain manifestantes, ipsumque requirentes, vtrum compromissionem suam firmam sicut antea, eidem sententiae veiit subiacere. Qui quidem Martinus Praepositus, Dei timorepostposito, conscientia posttergata, verecundia proiecta, periurium interire non firmidans, nec sententias excommunicationis , damnationis ,. maledictionis ante multos annos in se prolatas abliorrescens, compromissionem suam., quam in manus nostras arbitrarie fecit, totaliter abnegando, abnegauit coram nobis , ac reuerendis viris arbitris vtriusque partis; quorum quidem arbitrorum pro parte Domini Petri Custodis fuerunt hi viri honorabiles et discreti, videlicet frater Ladislaus, quondam vicarius et Canonicus Ecclesiae Albensis. Magister Franciscus Phys.icus Ex,cellen tissi mi Principis. et Domini Domini Ludouici regis Hungariae, Ioannes Iacobi, et Stephanus de Suprunio ciues et iurati ciuitatis Posoniensis ; ab altera videlicet Domini Martini Praepositi fuerunt hi viri honorabiies. et discreti, videlicet Ioannes Wygandy, arbiter principalis, Posoniensis Canonicus, qui sententiauit; Dominus Ioannes Ecclesiasticus antiquus. Petrus Plebanus de villa Misser, et Nicoiaus dictus in arce praebendatus Ecclesiae Sancti Martini, alias. Sancti Saluatoris. Et cum haec omnia praemissa et singula praemissorum taliter fuissent peracta , exurgens Dominus Petrus Custos in medium nostri