Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 2. (Budae, 1833.)

stiuoi offensiouibus et conatibus reprimendis adeo iminentium agendorum impellens necessitas nos coegit, et per vite curas innumeras nos distraxit ad alia, quod debitus cultus iustitiae ministrari non valuit nec illius impensa comrnode potuit exerceri, quin imo ipsa necessitate urgente data fuit neglectui, proinde ubique locorum llegni eiusdem delinquendi, impune quodamodo, laxatis liabenis causata est status eversi conuictio turbulenta; successiue namque ad causandum bonum vniirersalis concordie inter nos dictumque Ungarie Regem in RomanaCuria consumate permanus apostolice Sanctitatis ad Inductionem ipsius Domini nostri Summi Pontificis et pro reformatione collapsi status Regni eiusdem cum Magnatum et aliorum consiliariorum assidentium nobis deliberatione matura quidem ante assumptum per nos Dyadematis et Regalis apicis Dignitatis konorem facimus generale Indultus et remissionis edict um, eisdem rebelli— bus plenarie ignoscendo, quod utique edictum post scilicet dictum assuinptum per nos Regalis Throni fastigium et apicis dyadema per quoddam nostrum edictum aliud cum deliberatione consulta modificandum duximus, declarantes ad illos ex ipsis Rebellibus debere dictam remissionis gratiarn se extendi, qui infra mensem a die facte nostre coronationis computandum, in antea personaliter ad obedientiain venirent, ipsamque llemissionis gratiam peterent, aliosue insuper fideles nostros ceteros gradus cuiuscumque status aut conditionis existentes, Vniuersitates insuper terrarum et locorum Regni eiusdem, quorumcumque, qui et que ipso turbato guerre tempore in nostra fldelitatis constanlia persliterunt, ob quod apud nos