Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 1. (Budae, 1833.)

sentibns inserere suo modo nequeauius, ea tamen, quae cordi nostro strictius insident, in eius et suo­rum successorum recommendabilem memoriara, exemplaremque recommandationem Posterorura praesentibus duxiraus annotanda: Nam cum Lo­randus, filius Lorandi, tunc Comes Castriferrei ex praeceptiua commissione eiusdem Patris nosiri in quodam conflictu cum gente et potentia Ducis Austriae bellum cominisisset, Nicolaus frater eius­dem Ioannis, leonina fretus audacia, se necis non forraidans exponere periculo, viriiiter per­hibetur dimicasse; in quo conflictu idem Nico­laus lethaliter sauciatus, mortera subiit terapora­lem. Sane cum nos miserabilem quondam Excel­lentissimi et Magnifici Principis Domiui Andreae, quondam vtriusque Siciliae regis, fratris no­stri carissimi, beatae recordationis necem, fere omnibus Christianae fidei cultoribus nolam et cor nostrum vehementi et indicibili amaritudine vul­nerantem vindicare voluisseraus, et pro sumenda mortis eiusdem vindicta, ad ipsum regnum Sici­liae celeri aggressu destinatisque passibus prope­rantes nos transtulissemus, idem Magister Ioannes non sine magno expensarum suarum dispendio nobiscum procedendo, strenuaque fidelitate labo­rando^ fortuitis et inopinatis casibus se exponendo, nostrae studuit coinplacere Maiestati, in quo regno ipse tribus exstitit vulneribus ad visum nostrae Ma­iestatis grauiter sauciatus ; porro nobisde praedicto regno Sicilie in ipsum regnum nostrum Hungariae propter quaedam negocia nostra, quae ibi nobjs tunc instabant expedienda reuersis, et tandem infra aliquod tempus iterum ad praedictum regnum Si­ciliae regressis, Magister loannes, saepe dictus^ nn

Next

/
Thumbnails
Contents