Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 1. (Budae, 1833.)

reportare; vbi superbi perierunt, forles et bellicosi corruerunt., eL iniideles, quorura non est nuinerus, languidi iacuerunt letlialis gehenne gustantes potum marcescibilem perempniter, et in ewum, In quo quidem ingenti prelio prefatus Stephanus Wayuoda leonino accinctus robore , quam plures Magnates, Barones, et potiores milites'partis aduerse triumphaliter captiuauit, partein aduersain penitus debellando. Deinde idem Stephanus Wayuoda solite fidelitatis insistens feruori , quam plures validissimas ipsius Ludouici expeditiones multifarie, multisque modis debellauit, et ciuitates plurimas expugnauit, ac grauia et orrenda personarum pericula eidem Lcdouico adlierentibus irrogauit, vt cerla relatio nobis hec omnia palefecit; sicque pociores etnobiliores ipsius regni nostri Sicilie magnales et miliLes ad fitlei noslre cultum adduxit, et nostris seruiciis applicauit. Nos igitur attendentes praedicti Stephani Vojuodae huiusmodi fidelitates, et praeclara seruiliorum mulLa laude digna merila, pro quibus licet plura et maiora mereretur, in aliqualem tamen recompensationem fidelissimorum seruitiorum suorum, de nostv«* regia auctoritate, et beneplacito, conniuentia et consensu serenissimae Principissae, Dominae Elisabeth f reginae Hungariae, Genitricis nostrae charissimae,, et Domini Slephani, totius Sclauoniae , Croatiae et Dalmatiae Ducis, fratris nostri dulcissimi, et de consilio et consuko Praelalorum, Baronumque nostrorum praemaluro Castra nostra Oztrogo et Chiaktornia vocata, inter fluuios Drauae et Mura existentia , quae olim per Teutonicos Australes, serenissimi Principis Doinini Stephani, quondam regis Ilungariae, piae memoriae, aui