Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

personaliler armati nobiscum exercituare teneantur." Y. Cod. Dipl. Tom. IV. Vol. III. p. 547. sqq. Cf. etiain Dipl. A. 1256. Tomo II. p. 575. Ex Szekelorum igitur nomine vulgari confictum est vocabulum Siculorum Transiluaniae. *) *) Sedes Sioulorum horum propius determinauit idem BeJaR. H. Diplomate Anni 1256. sef[uentil>us: „Vna meta est villae K u 1 c li v a n , seeunda est vilJa Baralath, tertia meta est villae Sumkerek; tendit inde versus villam Solmusj et ibi sunt duae metae. Inde per riuum tendit ad magnam siluam versus S i c u J o s; et ilii sunt tres metae versus occidentem j vna meta pertinens ad villam Solmus, secunda meta ad vilJam Baralatli; tertia meta pertinet ad Siculos" V. Tomi IV. Vol, II. p. 372. — 3. Siluam proin magnam supra lias possessiones ad Tirnauiam deJjuerant incoluisse. Ast e communione nominis S i c u 1 i Jios Custodes Jimitum cum TransiJuanis eosdem facere , non vacaret subreptionis errore. 56. Chuni, qui Pacinacitarum, Picenorum , Bessorum et Bissenorum nomen promiscue gerebant, ex vicinia Transiluaniae, complures in Hungariam sunt recepti, et a Duce Zulta, Arpadi filio , in agro Moson. et Iaurin. ad tuendos contra Teutones regni fines collocati. — „Sub PrincipeTocsun, Zultani fiJio, de terra Byssenorum venit quidam miles, de ducali progenie, cuius nomen fuit Thomizoba, pater Vrcund, a quo descendit Thomoy, cui Dux Tocsun dedit terram habitandi, in partibus Bemey , vsque ad Tysciam, vbi nunc est portus Obad.

u An. Belae Not. Cap. LVII. Hi quoque propriis suberant Comilibus, ac certum numerum bellatorum ad exercitum regium tcne-