Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

sane, Scriptor Persicus, Turcorum, idest Hunnorum orientalium, gentem in quatuor diuisam tribus memorat: quarum alia Auarum, ipsi Gaogin , Graecis Var - Chunitae, Sinensibus vt videtur Geugenii ; alia Chazarorum, Arabibus Gozz, aliis Gissr; item Vzi, Sinensibus Ossi et Asi; Pacinacitae, Piceni et Bessi etc. Hae enim gentes singulae olim regiones ad Caspium mare, orientem versus, incolebant: resque cum Sinensibus, ac Persis plurimum habebant. V. Zonaram Tom. I. p. 658. Olympiodorum Corp. Bizant. Tom. I. p. 9-10. Theophanem p. 104-5* Procopium p. 104-105. Pray Diss. Hist. Crit. pag. 59. Hunni, Hiongnu Sinensibus, antiquitus Sacae dicli, primum luxu correpii, mox in partes scissi, a Tartax-is Topais ad partes occidentales, ad Altai, seu aureum montem, retrusi, propitiam nacti denuo fortunam, regnum restaurant, Turcarum nomine cogniti; „quorum Chaganus, qui laudibus a Turcis in oriente celebratur, legatos miserat ad Mauritium Imperatorem , eaque concinnata epistola exarauit epinicia : Regi Romanorum Chaganus, magnus Dominus septem gentium, Dominus climatum vniuersi. u In excerptis Menandri. p. 128. edit Ven. 190. edit Paris. Tantum increuit Chunorum etiam Eutalitarum, siue Alborum, quos itidem Turcos vocare Persis mos erat, ad Gorgo potentia , vt Persas ad pendenda sibi annue quadraginta aureorum millia cogerent. Theophilactus Historiarum L. III. Capit. VI. p. 182. *) *) Antonius iam Geufraeus de origine Turcorum lib. II. adnotauit, nomen Turquestanorum et Turcorum sonare liberos; Hunnis proin his videtur oomen hoc ac-