Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

*) Quidquid sit de hae Maiorum nostrorum sede , nec eniin firma adsuut documenta , et Chronieon Derhentinurn ipsos e regionihus Tihetanis borealibus fauces Caucasias inuasisse, dicit 5 ea est sane Magyarorum inlingua, vestibus ac moribus paritas, quod Justinus Lib. XLf. Cap. II. et III. in Parthis veteres Magyaros nostros depinxisse videatur; et Rhegino , Prumiensis Abbas, eosdem, non quodParthos crediderit, sed ob morum sitnilitudinem , lustini verbis duxerit adumbrandos. 20. Si gentis noslrae, dura vitam agebat nomadieam , incunabula prosequamur, ipsos in Aria veterum , Persidi ad orientem , in hodiernis Chiwensium , Karakalpagonum , Buchariorumque aruis, communia cum Chunis mutasse tabernacula reperiemus: De incolis quippe Parthiae aitlustinus: „ Hi domesticis seditionibus (a Scythis contribulibus suis) pulsi (ideo „Partos" segreges nominati ) solitudines inter Hircaniam et Dahas, et Arrioset Spartianos et Margianos furtim occupauere; fines deinde, non intercedentibus priraum finitimis, postea etiam prohibentibus in tantum protulere; vt non iminensa tantum et profunda camporum, verum etiam praerupta collium, montiumque ardua, occupauerint*" Lib. IV. Cap. I. Huc collocat etiam Plinius Historiae Naturalis Lib. VI. Cap. XX. ad citeriora nempe Indiae suos Megaros; ac Ptolemaeus in Aria , ad limites Parthiae ac Cararaaniae, suos Mazoranos: ,,Quae autem iuxta Parthiam et Caramaniain deserlam : Mazorani tenent," Lib. VI. Cap. XVII. Tabula IX

vPer M egaros, Mazoranosque Magyaros intelligi , Topographia Sinarum vetus confirmat; narratur in hac: Chinis populos esse finitimos, qui etiainnum vocentur M e g a r i, ingens (populus) et ipsi, 3 •