Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

vt finibus suis nunquam excederent. Quum vero nulla iurisiurandi liabita ratione e Caspiis portis iterum prosiliissent, confecto praelio eos in fines suos recedere compulit, et Mervanum, Mahometi filium, Armeniae praeficiens, in Syriam se recipit." Assemanni Biblioth. Orient. Tomo III. p. 106. Eos Saracenorum iugum effugisse vnicus , quod sciam, Paulus Diaconus e Latinis insinuat, dicens: „Sara­cenis (post diuturnas luctas) an. DCCXXXIX. Re­tinentibus tamAbasgiam, quam Lazicen et Hibe­riam" Historiae Miscellae apud Muratorium Script. rerum Italicarum Tomo I. Lib. XXI. p. 148. Sub Leone Imperatore—Chronicon vero Derbentinum idem per adiuncta explicat: Mogoles (Mogores) ac Chunos a Saracenis pressos, postquam Chazaris iam superatis, onus omne belli ipsis incubuisset, emigrasse ; Mogores quidem partes Volganas petiisse, Chunos vero versus occidentem se conuertisse ; reliquias ipsorum a Saracenis libertatibus fuisse condonatos. Apud Reinegg. Reise nach Kaukasus I. Th. p. 66. — 75. *) *) Codicis Derbentini copia hucdum in sola Bililiotheca Gottingensi exstitit, editionem ex originali Petropoli suscipiendam auide exspectamus. Eius fragmenta non­nulla liic sequuntur: ,,Ungefahr 70. Jahre vor Muha­meds Geburt, zeigte sich ein unziihlharer Schwarrn ver­schiedener Mongolischer (Mogorischer) Volker, die aus dem nordlichen Thiheth und Kiptschak ausgewan­dert, erstlich von Boikara Besitz nahmen, und bald darauf sich bis -Astrachan, ausbreiteten. Da aber fiir die grosse Anzahl dieser VoJker der Raum ihrer Erobe­rungcn in diesen Gegenden nicht zureichte; so zog ein grosser Theil davon weiter nach Westenj an­dere wandten sich langst dem Wolga Ufern mehr

Next

/
Thumbnails
Contents